ملاحظات اخلاقی استفاده از هوش مصنوعی در آموزش و پرورش

هدف از این مقاله، بررسی و تحلیل ملاحظات اخلاقی مرتبط با به کارگیری فناوری هوش مصنوعی (AI) در نظام آموزش و پرورش است. با توجه به نفوذ سریع این فناوری در فرآوندهای آموزشی، ضرورت شناسایی چالش های اخلاقی و ارائه راهکارهای مدیریتی برای تضمین عدالت، امنیت و کیفیت آموزش بیش از پیش احساس می شود. این مطالعه با رویکردی کیفی و به روش مروری و کتابخانه ای انجام شده است. یافته های مقاله سه محور اصلی را به عنوان چالش های کلیدی اخلاقی شناسایی کرد: اول، وجود «سوگیری های الگوریتمی» که منجر به تبعیض سیستماتیک و نابرابری آموزشی علیه گروه های اقلیت و محروم می شود؛ دوم، تهدیدات جدی «حریم خصوصی و امنیت داده ها»، از جمله جمع آوری غیرشفاف اطلاعات حساس دانش آموزان و خطر سوءاستفاده تجاری یا سایبری از آن ها؛ و سوم، تغییر ماهیت «رابطه معلم و دانش آموز» و تضعیف مهارت های شناختی و خلاقیت دانش آموزان به دلیل اتکای بیش از حد به ابزارهای خودکار. نتایج به دست آمده نشان داد هوش مصنوعی در آموزش نباید به عنوان جایگزین معلم یا فرآیند یادگیری انسانی دیده شود، بلکه باید به عنوان یک «تسهیل گر» در چارچوب اصول اخلاقی عمل کند. برای مقابله با چالش های شناسایی شده، تدوین استانداردهای شفاف، تضمین شفافیت الگوریتمی، اجرای اصول «حریم خصوصی از طریق طراحی»، و آموزش سواد دیجیتال و اخلاقی به معلمان و دانش آموزان ضروری است.

کلیدواژه ها:

مدرسه ، تفکر انتقادی ، خلاقیت ، حل مسئله ، فراگیران ، روش های تدریس فعال.