حافظه سازمانی مدرسه؛ طراحی یک الگوی سبک برای ثبت دانش ضمنی معلمان بازنشسته و انتقال آن به نسل جدید

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 74

فایل این مقاله در 16 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CSEMCONF02_2263

تاریخ نمایه سازی: 28 مرداد 1405

چکیده مقاله:

زمینه: در نظام آموزشی، معلمان بازنشسته گنجینه ای ارزشمند از دانش ضمنی را در خود جای داده اند که شامل مهارت های کلاس داری، مدیریت رفتار، تعامل با اولیا و اجرای برنامه درسی در بستر محلی است. این دانش، به دلیل ماهیت نانوشته و شهودی خود، با خروج معلمان از مدارس در معرض فراموشی و نابودی قرار می گیرد و فقدان سازوکارهای منسجم برای ثبت و انتقال آن، به شکاف عمیقی میان نسل های مختلف معلمان منجر شده است.هدف: این مقاله با هدف طراحی الگویی سبک، عملیاتی و متناسب با ساختار مدارس برای ثبت دانش ضمنی معلمان بازنشسته و انتقال موثر آن به نسل جدید معلمان نگاشته شده است.روش: پژوهش حاضر از نوع مروری و کیفی است که با بررسی و تحلیل عمیق پیشینه نظری و تجربی در حوزه های حافظه سازمانی، مدیریت دانش، یادگیری سازمانی و انتقال دانش بین نسلی انجام شده است. داده ها از طریق مطالعه نظام مند منابع معتبر گردآوری و با استفاده از رویکرد تحلیل محتوای کیفی، مورد تفسیر و ترکیب قرار گرفته اند.یافته ها: یافته های پژوهش نشان می دهد که الگوی سبک برای ثبت و انتقال دانش ضمنی، شامل پنج مولفه ی اصلی است: برنامه های منتورینگ و مربیگری معکوس، داستان سرایی سازمانی و روایت پردازی، شبکه های دانش و جوامع یادگیری حرفه ای، مستندسازی سبک و روایت محور، و کارگاه های انتقال تجربه و رویدادهای بین نسلی. این مولفه ها با تاکید بر کاهش رسمیت، افزایش تعامل و بهره گیری از روش های غیررسمی و جذاب، می توانند ضمن حفظ کرامت معلمان بازنشسته، زمینه های رشد و توانمندسازی حرفه ای معلمان تازه کار را فراهم آورند.نتیجه گیری: طراحی و اجرای الگوی سبک پیشنهادی، با ایجاد بسترهای تعاملی و غیررسمی، می تواند به عنوان راهکاری کارآمد برای جلوگیری از هدررفت سرمایه های فکری نظام آموزشی عمل کند. این الگو با تلفیق روش های سنتی انتقال دانش (نظیر منتورینگ و داستان سرایی) با رویکردهای نوین (نظیر بهره گیری از فناوری های دیجیتال و جوامع مجازی)، امکان دسترسی پایدار نسل جدید به تجارب ارزشمند پیشکسوتان را فراهم می سازد و به استمرار و ارتقای کیفیت آموزش در مدارس کمک می کند.

کلیدواژه ها:

نویسندگان

مسعود محمدی بردبری

کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، کارشناس پیش دبستانی و ابتدایی و گروه های آموزشی، خانمیرزا، چهارمحال و بختیاری.

فرنوش غیور نجف آبادی

کارشناسی مهندسی کامپیوتر نرم افزار، دبیر هنر آموز، تهران، تهران.

مریم عظیمی

کارشناسی حسابداری هنرآموز، آموزش و پرورش، تهران، تهران.

رضا روح اللهی

کارشناسی ارشد کامپیوتر، ناحیه ۲، کرمان.