اکوسیستم بازخورد ۳۶۰ درجه؛ طراحی سامانه ای برای دریافت بازخورد همزمان از دانش آموز، همکار و والدین با حفظ حریم خصوصی

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 53

فایل این مقاله در 16 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CSEMCONF02_2261

تاریخ نمایه سازی: 28 مرداد 1405

چکیده مقاله:

زمینه: ارزشیابی عملکرد معلمان در نظام های آموزشی معاصر، نیازمند گذار از رویکردهای سنتی و یک سویه به سمت الگوهای چندمنبعی و مشارکتی است. بازخورد ۳۶۰ درجه به عنوان یکی از موثرترین روش های ارزشیابی، امکان گردآوری نظرات ذی نفعان مختلف از جمله دانش آموزان، همکاران و والدین را فراهم می سازد. با این حال، پیاده سازی موفق این نظام در مدارس با چالش های جدی در زمینه حفظ حریم خصوصی، ناشناس سازی داده ها، و مدیریت دسترسی ها روبرو است که نادیده گرفتن آنها می تواند به کاهش مشارکت و بی اعتمادی ذی نفعان منجر شود.هدف: این مقاله با هدف ارائه چارچوبی جامع و عملیاتی برای طراحی سامانه بازخورد ۳۶۰ درجه تدوین شده است که به طور همزمان از سه گروه دانش آموز، همکار و والدین بازخورد دریافت کرده و با بهره گیری از راهکارهای نوین حفظ حریم خصوصی، محیطی امن و قابل اعتماد برای مشارکت تمامی ذی نفعان فراهم آورد.روش: این پژوهش از نوع مروری و کیفی است و با بررسی و تحلیل ادبیات نظری و مطالعات پیشین در حوزه بازخورد چندمنبعی، حریم خصوصی در آموزش دیجیتال، و مدرسه هوشمند، چارچوب طراحی سامانه استخراج شده است.یافته ها: چارچوب پیشنهادی شامل پنج مولفه اصلی است: معماری غیرمتمرکز و مبتنی بر داده های محلی برای کاهش ریسک نشت اطلاعات؛ سازوکارهای ناشناس سازی پیشرفته نظیر امضای حلقوی، رمزنگاری هم ریخت و تخصیص شناسه های یکتای موقت؛ مدیریت دسترسی مبتنی بر نقش و اصل حداقل اختیار برای گروه های مختلف ذی نفع؛ فرآیند اخذ رضایت آگاهانه و شفافیت کامل در نحوه استفاده از داده ها؛ و بهره گیری از فناوری های نوین مانند بلاکچین و الگوریتم های تشخیص ناهنجاری برای تضمین صحت و عدم دستکاری گزارش های آماری.نتیجه گیری: طراحی سامانه بازخورد ۳۶۰ درجه با تاکید هم زمان بر ابعاد فنی، امنیتی و انسانی، می تواند بستری امن و قابل اعتماد برای توسعه حرفه ای معلمان فراهم آورد. معماری غیرمتمرکز و ناشناس سازی پیشرفته، دو رکن اساسی این چارچوب هستند که بدون آنها سایر مولفه ها کارایی لازم را نخواهند داشت. پیشنهاد می شود پژوهش های آینده به بررسی تاثیر بلندمدت این سامانه بر کیفیت آموزش و توسعه حرفه ای معلمان، و همچنین طراحی الگوریتم های مبتنی بر هوش مصنوعی برای تحلیل بازخوردهای کیفی بپردازند.

کلیدواژه ها:

نویسندگان

مریم عظیمی

کارشناسی حسابداری هنرآموز، آموزش و پرورش، تهران، تهران

رضا روح اللهی

کارشناسی ارشد کامپیوتر، ناحیه ۲، کرمان.

هادی حبیبی بردبری

کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، مدیرآموزگار، خانمیرزا، چهارمحال و بختیاری.

فرنوش غیور نجف آبادی

کارشناسی مهندسی کامپیوتر نرم افزار، دبیر هنر آموز، تهران، تهران.