چگونه توانستم با استفاده از گفت وگوهای اخلاقی در کلاس درس فارسی، رشد هم دلی و احترام میان دانش آموزان دختر پایه ششم ابتدایی را افزایش دهم؟

این پژوهش به بررسی تاثیر گفت وگوهای اخلاقی در کلاس درس فارسی بر رشد هم دلی و احترام متقابل در میان دانش آموزان دختر پایه ششم ابتدایی در مدرسه شهید مهرابی شهرستان نجف آباد می پردازد. مشاهده های اولیه معلم نشان دهنده وجود چالش هایی در زمینه بروز رفتارهای همدلانه، ابراز احترام به نظرات دیگران و مشارکت فعال و سازنده در گفت وگوها بود. این وضعیت، ضرورت یافتن راهکاری عملی برای ارتقاء مهارت های اجتماعی و اخلاقی دانش آموزان را آشکار ساخت. روش پژوهش حاضر، اقدام پژوهی توصیفی-پیمایشی است که در طی چهار هفته اجرا گردید. ابزارهای گردآوری داده ها شامل مشاهده مستقیم، مصاحبه نیمه ساختاریافته، تحلیل محتوای فعالیت های کلاسی و فرم های بازخورد دانش آموزان بود. در این پژوهش، با طراحی و اجرای فعالیت های متنوعی چون داستان گویی با محوریت شخصیت های همدل، تحلیل دیالوگ های متنی، ایفای نقش در موقعیت های اخلاقی و تمرین مهارت گوش دادن فعال و بیان محترمانه دیدگاه، تلاش شد تا فضایی برای گفت وگوهای اخلاقی در کلاس فارسی فراهم گردد. یافته ها نشان داد که اجرای این مداخلات، منجر به افزایش قابل توجهی در سطح هم دلی، ابراز احترام به نظرات همکلاسی ها و بهبود کیفیت مشارکت در بحث های کلاسی شده است. نتایج این پژوهش بر اهمیت توجه به مولفه های اخلاقی و اجتماعی در کنار محتوای درسی تاکید کرده و راهکارهایی برای تداوم و تعمیم این رویکرد در محیط آموزشی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: اقدام پژوهی ، گفت وگوی اخلاقی ، هم دلی ، احترام متقابل ، کلاس فارسی