چگونه فناوری کیفیت آموزش را متحول می کند؟

فناوری های دیجیتال در دو دهه اخیر به عنوان یکی از تاثیرگذارترین نیروهای دگرگون ساز در نظام های آموزشی جهان ظهور کرده اند و کیفیت آموزش را در ابعاد گوناگون از محتوا و روش های تدریس گرفته تا دسترسی، ارزشیابی و توسعه حرفه ای معلمان، دستخوش تحولی بنیادین ساخته اند. این مقاله به بررسی چگونگی تحول کیفیت آموزش توسط فناوری می پردازد و با تکیه بر چارچوب های نظری از جمله مدل SAMR، مدل TPACK و نظریه یادگیری شخصی شده، نشان می دهد که فناوری از طریق شخصی سازی یادگیری، افزایش تعامل و انگیزه، دسترسی به منابع نامحدود، بازتعریف نقش معلم، و ارائه بازخورد فوری و مبتنی بر داده، به ارتقاء چشمگیر کیفیت آموزشی کمک کرده است. با این حال، یافته های پژوهش های مرور شده حاکی از آن است که تاثیر فناوری بر کیفیت آموزش، ماهیتی زمینه مند و وابسته به نحوه ی استفاده دارد و صرفا حضور فناوری در کلاس درس، بدون توجه به بسترهای انسانی، سازمانی و زیرساختی، نمی تواند تضمین کننده ی ارتقاء کیفیت باشد. مقاله در نهایت با ارائه پیشنهادهایی برای سیاست گذاران، مدیران آموزشی و معلمان، بر ضرورت رویکردی نظام مند، انسان محور و مبتنی بر شواهد در به کارگیری فناوری برای تحول کیفیت آموزش تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

فناوری آموزشی ، کیفیت آموزش ، تحول دیجیتال ، یادگیری شخصی شده ، هوش مصنوعی ، مدل SAMR ، توسعه حرفه ای معلمان