نقش هوش هیجانی معلم در مدیریت کلاس و کاهش تنش های روانی دانش آموزان

هوش هیجانی معلم به عنوان یکی از مولفه های کلیدی در موفقیت حرفه ای معلمان و بهبود کیفیت تعاملات آموزشی، نقشی بنیادین در مدیریت موثر کلاس و کاهش تنش های روانی دانش آموزان ایفا می کند. این مقاله به بررسی نظام مند نقش هوش هیجانی معلم در دو حوزه محوری مدیریت کلاس و کاهش تنش های روانی دانش آموزان می پردازد. چارچوب نظری این پژوهش بر اساس مدل پنج عاملی گلمن شامل خودآگاهی، خودتنظیمی، انگیزش، همدلی و مهارت های اجتماعی بنا شده است. یافته های پژوهش های معاصر نشان می دهد که معلمان دارای هوش هیجانی بالا، توانایی بیشتری در ایجاد جو کلاسی مثبت، مدیریت رفتارهای چالش برانگیز، برقراری ارتباط موثر با دانش آموزان و کاهش تنش ها و اضطراب های تحصیلی دارند. هوش هیجانی معلم از طریق مکانیسم های گوناگونی چون افزایش حمایت اجتماعی ادراک شده توسط دانش آموزان، ایجاد عاطفه مثبت در کلاس، بهبود کیفیت روابط معلم-دانش آموز و کاهش رفتارهای تنبیهی، به کاهش تنش های روانی دانش آموزان منجر می شود. همچنین، هوش هیجانی بالا در معلمان با کاهش فرسودگی شغلی، افزایش خودکارآمدی و بهبود بهزیستی روان شناختی خود معلمان همراه است که این امر به طور غیرمستقیم بر سلامت روان دانش آموزان تاثیر مثبت می گذارد. این مقاله با ارائه یک چارچوب یکپارچه از نقش های چندگانه هوش هیجانی معلم، تلاش می کند تا زمینه را برای تدوین برنامه های توسعه حرفه ای مبتنی بر هوش هیجانی در نظام های آموزش و پرورش فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی معلم ، مدیریت کلاس ، تنش های روانی دانش آموزان ، خودآگاهی ، خودتنظیمی