نقش استفاده از سامانه شاد برخودکارآمدی و خودنظم جویی دانش آموزان دوره اول متوسطه

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش استفاده از سامانه آموزشی شاد بر خودکارآمدی و خودنظم جویی دانش آموزان دوره اول متوسطه انجام شده است. سامانه شاد (شبکه اجتماعی دانش آموزان) که در پی همه گیری ویروس کرونا و تعطیلی گسترده مدارس در ایران راه اندازی شد، به عنوان بستر اصلی آموزش مجازی در نظام آموزش و پرورش ایران مورد استفاده قرار گرفته است. این مقاله با مرور نظام مند پژوهش های انجام شده در حوزه تاثیر آموزش مجازی از طریق سامانه شاد بر متغیرهای روان شناختی و تحصیلی دانش آموزان، به ویژه خودکارآمدی و خودنظم جویی، به بررسی ابعاد گوناگون این تاثیر می پردازد. یافته های پژوهش های مروری نشان می دهد که استفاده از سامانه شاد می تواند تاثیر مثبت و معناداری بر خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان داشته باشد و این تاثیر از طریق مکانیسم هایی چون افزایش دسترسی به منابع آموزشی، ایجاد فرصت های یادگیری خودراهبر، و ارائه بازخوردهای فوری و هدفمند تحقق می یابد. همچنین، پژوهش ها حاکی از آن است که آموزش از طریق سامانه شاد با تقویت مهارت های خودتنظیمی در دانش آموزان، از جمله برنامه ریزی، نظارت و ارزیابی یادگیری، به بهبود خودنظم جویی آن ها کمک می کند. با این وجود، چالش هایی چون کمبود تعاملات اجتماعی، محدودیت های فنی و نیاز به مهارت های دیجیتال، می توانند به عنوان موانعی در مسیر تحقق این تاثیرات مثبت عمل کنند. این مقاله با ارائه چارچوبی نظری مبتنی بر نظریه شناختی-اجتماعی بندورا و نظریه خودتنظیمی، تلاش می کند تا درک جامعی از نقش سامانه شاد در ارتقای خودکارآمدی و خودنظم جویی دانش آموزان دوره اول متوسطه ارائه دهد و پیشنهادهایی برای بهبود کیفیت آموزش مجازی در این سامانه ارائه نماید.

کلیدواژه ها:

سامانه شاد ، خودکارآمدی ، خودنظم جویی ، آموزش مجازی ، دانش آموزان دوره اول متوسطه