اعتیاد به فضای مجازی و افت عملکرد تحصیلی: تحلیل مدل ساختاری

اعتیاد به فضای مجازی به عنوان یکی از معضلات جدی عصر دیجیتال، تاثیرات منفی عمیقی بر ابعاد مختلف زندگی دانش آموزان از جمله عملکرد تحصیلی آن ها دارد. این مقاله با استفاده از رویکرد تحلیل مدل سازی معادلات ساختاری به بررسی رابطه بین اعتیاد به فضای مجازی و افت عملکرد تحصیلی می پردازد. پژوهش های پیشین نشان داده اند که اعتیاد به اینترنت هم به صورت مستقیم و هم از طریق متغیرهای میانجی مانند مشکلات شناختی، کاهش خودکنترلی، اضطراب و تعلل ورزی تحصیلی بر عملکرد تحصیلی تاثیر منفی می گذارد. در این مقاله، شش مولفه کلیدی شامل تاثیر مستقیم اعتیاد به فضای مجازی بر عملکرد تحصیلی، نقش میانجی مشکلات شناختی، نقش خودکنترلی و اضطراب، نقش تعلل ورزی تحصیلی، نقش راهبردهای تنظیم هیجان، و نقش عوامل جمعیت شناختی و زمینه ای مورد تحلیل قرار می گیرند. یافته های پژوهش های معاصر نشان می دهد که مدل های ساختاری طراحی شده، برازش قابل قبولی با داده ها دارند و اعتیاد به فضای مجازی می تواند تا سی و دو درصد از واریانس عملکرد تحصیلی را تبیین کند. این یافته ها ضرورت طراحی و اجرای برنامه های مداخله ای چندوجهی با تمرکز بر تنظیم رفتاری، آموزش شناختی و مدیریت زمان را برای کاهش آثار منفی اعتیاد به فضای مجازی بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان آشکار می سازد.

کلیدواژه ها:

اعتیاد به فضای مجازی ، افت عملکرد تحصیلی ، مدل سازی معادلات ساختاری ، مشکلات شناختی ، خودکنترلی ، تنظیم هیجان