نظام واره اصول و قواعد تربیت اسلامی در نامه ی ۳۱ نهج البلاغه: ارائه ی مدل مفهومی کاربردی برای نهادهای تربیتی معاصر

هدف این پژوهش، استخراج نظام واره ای منسجم از اصول و قواعد تربیتی نهفته در نامه ی ۳۱ نهج البلاغه توصیه ی امام علی (ع) به امام حسن مجتبی (ع) و ارائه ی مدلی مفهومی و کاربردی برای نهادهای تربیتی معاصر است.با توجه به پیچیدگی های جهان مدرن و نیاز مبرم به چارچوب های تربیتی مبتنی بر مبانی ناب اسلامی، این نامه به عنوان سندی مرجع، غنی و بی بدیل مورد توجه قرار گرفت. روش پژوهش کیفی و از نوع تحلیل محتوای اسنادی تفسیری بوده است. داده ها از طریق مطالعه ی دقیق و تفسیر محتوای نامه ی ۳۱ نهج البلاغه گردآوری و تحلیل شدند.یافته های پژوهش نشان داد که تربیت اسلامی بر پایه ی اصولی چون توحید محوری، اعتدال گرایی، تزکیه ی نفس و توجه هم زمان به دنیا و آخرت استوار است. این اصول، قواعد رفتاری مشخصی را در حوزه های فردی و اجتماعی تعیین می کنند. مهم ترین دستاورد این تحقیق، طراحی مدل مفهومی نظام واره ی تربیت اسلامی بر اساس نامه ی ۳۱ نهج البلاغه است که شامل سه لایه ی بنیادین (اصول)، میانی (قواعد) و کاربردی (راهبردها) می باشد.این مدل می تواند چارچوبی جامع برای طراحی برنامه های درسی و تربیتی در مدارس، دانشگاه ها و مراکز فرهنگی فراهم آورد و راه را برای دستیابی به تربیتی متعادل و جامع اسلامی هموار سازد.

کلیدواژه ها:

تربیت اسلامی ، نهج البلاغه ، نامه ی ۳۱ ، نظام واره ی تربیتی ، مدل مفهومی ، علوم تربیتی.