بررسی رابطه بین کارکردهای اجرایی (مانند حافظه فعال و انعطاف پذیری شناختی) و پیشرفت تحصیلی در دانش آموزان

هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر توابع اجرایی شامل حافظه فعال و انعطاف پذیری شناختی بر میزان پیشرفت تحصیلی دانش آموزان است. توابع اجرایی به عنوان مجموعه ای از فرآیندهای شناختی سطح بالا شناخته می شوند که سازماندهی رفتار هدفمند را ممکن می سازند. در این راستا، حافظه فعال به دلیل نقش کلیدی در بازداری اطلاعات موقت و پردازش هم زمان داده ها، پیش بینی کننده قوی تفاوت های فردی در یادگیری ریاضیات و درک مطلب است. از سوی دیگر، انعطاف پذیری شناختی که توانایی تغییر استراتژی ذهنی در مواجهه با تغییرات محیطی است، رابطه ای مستقیم با توانایی حل مسائل پیچیده در محیط های آموزشی دارد.این پژوهش با بهره گیری از روش کتابخانه ای و مرور سیستماتیک متون نظری و تجربی انجام شده است. در این راستا، مقالات تخصصی، کتب مرجع در حوزه روانشناسی تربیتی و گزارش های پژوهشی مرتبط با حافظه فعال و انعطاف پذیری شناختی مورد تحلیل قرار گرفته است. یافته های پژوهش ها نشان می دهد دانش آموزانی که در آزمون های ارزیابی حافظه فعال نمرات بالاتری کسب می کنند، در مدیریت زمان و سازماندهی تکالیف موفق تر بوده و در نتیجه پیشرفت تحصیلی چشم گیری را تجربه می کنند. همچنین، انعطاف پذیری شناختی به دانش آموز کمک می کند تا مفاهیم جدید را با دانش پیشین ترکیب کرده و در موقعیت های مختلف آموزشی به کار گیرد. در نهایت نتایج حاکی از آن است که تقویت این کارکردها از طریق مداخلات آموزشی می تواند منجر به بهبود عملکرد تحصیلی در تمامی دروس شود.

کلیدواژه ها:

کارکردهای اجرایی ، حافظه فعال ، انعطاف پذیری شناختی ، پیشرفت تحصیلی ، دانش آموزان ، نمرات.