تدریس مبتنی بر تفکر طراحی و تاثیر آن بر خلاقیت فراگیران

با توجه به تحولات سریع جهان معاصر و نیاز مبرم نظام های آموزشی به پرورش نیروی انسانی خلاق و توانمند در حل مسائل پیچیده، این پژوهش با هدف بررسی تاثیر تدریس مبتنی بر تفکر طراحی بر ارتقای خلاقیت فراگیران انجام شد. این مطالعه از نوع مروری و کتابخانه ای بود که با جستجوی نظام مند در پایگاه های داده معتبر داخلی مانند و بین المللی انجام گرفت. نتایج نشان داد که تدریس مبتنی بر تفکر طراحی تاثیر معناداری بر سه مولفه اصلی خلاقیت شامل سیالی افکار، انعطاف پذیری شناختی و ابتکار دارد. فراگیران در این روش، با گذر از مراحل همدلی، تعریف مسئله، ایده پردازی، نمونه سازی و آزمایش، توانایی تولید ایده های متعدد و متنوع را کسب کردند. همچنین، این رویکرد با تقویت هوش هیجانی، کاهش ترس از شکست و ایجاد فضای امن برای آزمایش، مهارت های اجتماعی-هیجانی و کار تیمی خلاقانه را بهبود بخشید. تغییر نقش معلم به تسهیل گر و ایجاد محیط یادگیری فعال محور نیز از عوامل کلیدی در افزایش درگیری شناختی و انگیزه درونی فراگیران برای نوآوری بود. نتیجه مقاله حاضر نشان می دهد که تفکر طراحی به عنوان یک چارچوب آموزشی موثر، می تواند با ایجاد تعادل میان تفکر تحلیلی و شهودی، بستری غنی برای پرورش خلاقیت در فراگیران فراهم آورد. پیشنهاد می شود معلمان و طراحان آموزشی با به کارگیری این رویکرد در برنامه های درسی و تغییر روش های سنتی ارزیابی، به تقویت مهارت های قرن بیست ویکم و ارتقای کیفیت یادگیری پایدار کمک کنند.

کلیدواژه ها:

تفکر طراحی ، خلاقیت ، تدریس فعال محور ، مهارت های حل مسئله ، یادگیری تجربی