تاثیر خلاقیت و عشق معلمی در یادگیری و انگیزش دانش آموزان

خلاقیت و عشق معلمی دو مولفه ی بنیادین و در عین حال به شدت به هم پیوسته ای هستند که نقشی تعیین کننده در کیفیت یادگیری و میزان انگیزش دانش آموزان ایفا می کنند؛ در حالی که نظام های آموزشی سنتی اغلب بر محتوای درسی و روش های تدریس قالبی متمرکز بوده اند، پژوهش های معاصر نشان می دهد که ویژگی های شخصیتی و رویکردهای عاطفی معلمان، به ویژه خلاقیت در طراحی فرایند یادگیری و عشق و دلبستگی اصیل به دانش آموزان، می تواند تحولی شگرف در انگیزه ی درونی، خودکارآمدی و پیشرفت تحصیلی آنان ایجاد کند؛ این مقاله با هدف بررسی جامع تاثیر خلاقیت و عشق معلمی بر یادگیری و انگیزش دانش آموزان، به مرور نظام مند ادبیات پژوهشی در این حوزه می پردازد و ابعاد مختلف موضوع را شامل تعریف و مولفه های خلاقیت معلمی، نقش عشق و مراقبت معلم در ایجاد ارتباط عاطفی، تاثیر این دو مولفه بر انگیزش درونی و خودکارآمدی دانش آموزان، پیامدهای آن بر عملکرد تحصیلی، راه های پرورش خلاقیت و عشق معلمی، و چالش های پیش روی معلمان در عصر دیجیتال مورد بررسی قرار می دهد؛ یافته های پژوهش نشان می دهد که خلاقیت معلمی با ایجاد محیط های یادگیری پویا، جذاب و معنادار، و عشق معلمی با تامین نیازهای روان شناختی بنیادین دانش آموزان (استقلال، شایستگی و ارتباط)، به طور مستقل و تعاملی بر انگیزش درونی، مشارکت فعال و عملکرد تحصیلی دانش آموزان تاثیر مثبت و معناداری دارند؛ نتیجه گیری مقاله بر لزوم بازنگری در برنامه های آموزش معلمان، ایجاد فرهنگ سازمانی حمایت گر در مدارس، و توانمندسازی معلمان برای توامان سازی خلاقیت آموزشی با عشق و مراقبت اصیل تاکید دارد و پیشنهادهایی برای پژوهش های آینده ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

خلاقیت معلمی ، عشق معلمی ، انگیزش دانش آموزان ، یادگیری ، خودکارآمدی ، رابطه ی معلم-دانش آموز ، تدریس خلاقانه