سواد دیجیتال در آموزش طراحی پارچه؛ چالش ها و فرصت ها

صنعت نساجی و مد در دهه اخیر دستخوش تحولی بنیادین در نتیجه ورود فناوری های دیجیتال و هوش مصنوعی شده است. این تحول، نظام های آموزش طراحی پارچه را با ضرورتی اجتناب ناپذیر برای بازتعریف شایستگی های مورد انتظار از دانش آموختگان خود مواجه ساخته است. سواد دیجیتال، به عنوان مجموعه ای از توانایی های شناختی، فنی و اخلاقی برای درک، کاربرد و ارزیابی انتقادی فناوری های دیجیتال، به یکی از ارکان اصلی برنامه های درسی طراحی پارچه تبدیل شده است. مقاله حاضر با رویکرد مرور نظام مند، به بررسی ابعاد گوناگون سواد دیجیتال در آموزش طراحی پارچه می پردازد و ضمن شناسایی مولفه های کلیدی آن شامل تفکر الگوریتمی، سواد اطلاعاتی، ارتباطات دیجیتال و تحلیل داده، چالش های پیش روی این حوزه شامل شکاف مهارتی، کمبود منابع آموزشی استاندارد، مقاومت نهادی و معضلات اخلاقی را مورد واکاوی قرار می دهد. در ادامه، فرصت های بی نظیری که فناوری های نوین از جمله هوش مصنوعی مولد، شبیه سازی های سه بعدی و پلتفرم های مشارکتی برای شخصی سازی یادگیری، تقویت خلاقیت و توسعه پایدار در آموزش طراحی پارچه فراهم آورده اند، تشریح می شود. یافته ها نشان می دهد که پیاده سازی موفقیت آمیز سواد دیجیتال در این حوزه، مستلزم بازطراحی بنیادین برنامه های درسی، توانمندسازی مدرسان و ایجاد زیرساخت های فناوری مناسب است و مدل هم افزایی انسان‑ماشین، کارآمدترین رویکرد برای نیل به این هدف محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

سواد دیجیتال ، آموزش طراحی پارچه ، هوش مصنوعی در طراحی ، طراحی به کمک رایانه ، آموزش مد ، شایستگی های دیجیتال