چگونه توانستم با مداخله چندبعدی (ارجاع تخصصی، آموزش والدین و راهبردهای کلاسی) مشکل عدم تمرکز یک دانش آموز مبتلا به ADHD را کاهش دهم؟

من، فاطمه السادات احمدشاهی، مشاور دبستان پسرانه شهید شفایی در منطقه ۳ تهران، در جریان فعالیت های مشاوره ای و بازدیدهای مستمر از کلاس ها با دانش آموزی مواجه شدم که علائم بارز اختلال نقص توجه/بیش فعالی (ADHD) از جمله بی توجهی مداوم، بی قراری حرکتی، تکانشگری و ناتوانی در تداوم انجام تکالیف را نشان می داد. این وضعیت علاوه بر تاثیر منفی بر عملکرد تحصیلی و اعتمادبه نفس او، موجب اختلال در روند تدریس و کاهش تمرکز سایر دانش آموزان نیز شده بود. با توجه به نقش حرفه ای خود در حمایت روانی–آموزشی دانش آموزان، تصمیم گرفتم این مسئله را از طریق اقدام پژوهی بررسی کنم و با طراحی یک مداخله هدفمند، زمینه بهبود تمرکز او را فراهم آورم. در مرحله نخست، از طریق مشاهده مستقیم، گفت وگو با معلم و والدین، بررسی عملکرد تحصیلی و اجرای پرسشنامه کانرز، شواهد اولیه گردآوری شد. تحلیل داده ها نشان داد که مشکل دانش آموز چندعاملی است و نیازمند مداخله ای هماهنگ در سطح فردی، خانوادگی و مدرسه ای می باشد. بر همین اساس، برنامه ای چندبعدی شامل ارجاع تخصصی به روان شناس کودک، آموزش والدین در زمینه مدیریت رفتارهای مرتبط با ADHD و اجرای راهبردهای کلاسی مبتنی بر تقویت مثبت، سازمان دهی محیط یادگیری و تنظیم قرارداد رفتاری طراحی و اجرا گردید. پس از اجرای مداخله، شواهد ثانویه جمع آوری و با داده های اولیه مقایسه شد. نتایج نشان داد که میزان رفتارهای خارج از تکلیف و بی قراری دانش آموز به طور قابل توجهی کاهش یافته و مشارکت و تمرکز او در فعالیت های آموزشی افزایش یافته است. این تجربه نشان داد که مداخله هماهنگ میان مدرسه، خانواده و متخصص می تواند نقش موثری در کاهش علائم ADHD و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموز ایفا کند.

کلیدواژه ها:

ADHD ، نقص توجه و بیش فعالی ، عدم تمرکز دانش آموز ، مداخله چندبعدی ، آموزش والدین ، راهبردهای کلاسی ، ارجاع تخصصی ، اقدام پژوهی ، مدیریت رفتار ، تقویت مثبت