چگونه توانستم با استفاده از بازی های آموزشی چندحسی، مهارت خواندن و نوشتن دانش آموزان ضعیف پایه اول را بهبود دهم؟

در سال تحصیلی اخیر، به دلیل وقوع جنگ و پیامدهای امنیتی ناشی از آن، روند آموزشی مدارس کشور با وقفه ای جدی مواجه شد و از هفته دوم اسفند ماه، آموزش حضوری در دبستان پسرانه شهید محمدحسین فهمیده متوقف و کلاس ها به صورت مجازی و غیرحضوری ادامه یافت. این تغییر ناگهانی، به ویژه در پایه اول ابتدایی که مرحله شکل گیری بنیادی ترین مهارت های زبانی و سواد پایه است، چالش های عمیق و چندلایه ای ایجاد کرد. اینجانب طاهره خیری جلیانی آموزگار پایه اول،در مقام مجری این اقدام پژوهی، با ۲۷ دانش آموز پسر در کلاس اول مواجه بودم که بخشی از آنان در حوزه مهارت های خواندن و نوشتن دچار ضعف آشکار بودند و این ضعف با تغییر الگوی آموزشی از حضوری به مجازی تشدید شد. در شرایطی که پنج ماه نخست سال تحصیلی به صورت حضوری و مابقی به صورت مجازی برگزار شد، نه تنها تداوم آموزش کلاسیک دستخوش اختلال شد، بلکه فرصت مشاهده مستقیم، تعامل چهره به چهره و مداخله به موقع برای تقویت مهارت های سواد پایه نیز به شدت محدود گشت. از سوی دیگر، فشار روانی ناشی از فضای جنگ، اضطراب خانواده ها و کاهش تمرکز و انگیزش دانش آموزان، فضای آموزشی را پیچیده تر ساخت و ضرورت بازاندیشی در روش های تدریس و ارزشیابی را دوچندان کرد.

کلیدواژه ها:

فضای آموزشی ، اقدام پژوهی ، جنگ