تاثیر فناوری بر توانایی یادگیری دانشآموزان مقطع متوسطه اول (راهنمایی)

پژوهش حاضر با هدف بررسی استفاده از فناوری در کلاس های درس و تاثیرات آن بر توانایی یادگیری و تعامل اجتماعی دانشآموزان در شهر زنجان انجام شد. جامعه آماری این مطالعه شامل دانش آموزان مقطع متوسط اول بود که در مدارس شهر زنجان تحصیل می کردند. از این جامعه، ۵۰ دانش آموز با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند و با تکمیل یک پرسشنامه در این مطالعه شرکت کردند. چارچوب نظری این پژوهش، مبتنی بر دیدگاه ویگوتسکی (۱۹۷۸) در مورد ابزارهای فنی در عصر دیجیتال و تاثیر آن ها بر رشد شناختی دانشآموزان است. داده های جمع آوری شده به صورت کمی و با استفاده از آمار توصیفی (فراوانی و درصد) تحلیل شدند. یافته های پژوهش نشان داد که دانشآموزان با اشکال مختلف فناوری در کلاس های خود مانند رایانه، اینترنت، پروژکتور، تبلت و گوشی هوشمند یاد می گیرند و این روش یادگیری به آن ها کمک می کند تا مطالب را به راحتی به خاطر بسپارند. همچنین مشخص شد که یادگیری با فناوری نه تنها به کلاس های درس محدود نمی شود، بلکه دانشآموزان در خانه نیز از این ابزارها برای یادگیری استفاده می کنند. نتیجه گیری شد که اگر معلمان از فناوری به طور هوشمندانه در کلاس ها استفاده کنند، تعامل اجتماعی دانشآموزان تحت تاثیر منفی قرار نمی گیرد. این پژوهش مدارس دولتی را به نصب و استفاده از فناوری های نوین در کلاس های درس برای بهبود کیفیت یادگیری تشویق می کند. با این حال، انجام پژوهش های بیشتر با حجم نمونه بزرگ تر و بررسی چالش های اجرایی یادگیری با کمک فناوری در مدارس ایران ضروری به نظر می رسد.

کلیدواژه ها:

کلاس درس ، توانایی یادگیری و تعامل اجتماعی ، یادگیری با کمک فناوری