پیش بینی بهزیستی حرفه ای معلمان بر اساس آموزش هوشمند و نوآوری های آموزشی

بهزیستی حرفه ای معلمان به عنوان یکی از مهم ترین عوامل موثر بر کیفیت آموزش، عملکرد شغلی، انگیزش، تعهد سازمانی و موفقیت تحصیلی دانش آموزان، در سال های اخیر و هم زمان با گسترش آموزش هوشمند و فناوری های مبتنی بر هوش مصنوعی، بیش از گذشته مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است. اگرچه آموزش هوشمند و نوآوری های آموزشی فرصت هایی همچون ارتقای کیفیت تدریس، تسهیل طراحی آموزشی، توسعه حرفه ای، افزایش خودکارآمدی و کاهش بخشی از بار کاری معلمان را فراهم می کنند، اما در صورت نبود زیرساخت، آموزش و حمایت کافی، می توانند با افزایش فشارهای روانی، فرسودگی شغلی و اضطراب فناورانه نیز همراه باشند. ازاین رو، شناسایی نقش این متغیرها در تبیین بهزیستی حرفه ای معلمان از اهمیت ویژه ای برخوردار است. پژوهش حاضر با هدف پیش بینی بهزیستی حرفه ای معلمان بر اساس آموزش هوشمند و نوآوری های آموزشی انجام می شود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری شامل تمامی معلمان مدارس بوده و نمونه پژوهش با استفاده از روش نمونه گیری مناسب انتخاب خواهد شد. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه های استاندارد بهزیستی حرفه ای، آموزش هوشمند و نوآوری های آموزشی استفاده می شود. داده ها با بهره گیری از شاخص های آمار توصیفی و آزمون های همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تحلیل خواهند شد. انتظار می رود یافته های پژوهش نشان دهند که آموزش هوشمند و نوآوری های آموزشی، سهم معناداری در پیش بینی بهزیستی حرفه ای معلمان داشته باشند و توسعه شایستگی های فناورانه و فراهم سازی بسترهای نوآورانه آموزشی بتواند به ارتقای سلامت روانی، رضایت شغلی و کیفیت عملکرد حرفه ای معلمان کمک کند. نتایج این پژوهش می تواند برای سیاست گذاران آموزشی، مدیران مدارس و برنامه ریزان توسعه حرفه ای معلمان در طراحی برنامه های آموزشی مبتنی بر فناوری و حمایت از بهزیستی حرفه ای آنان کاربرد داشته باشد.

کلیدواژه ها:

بهزیستی حرفه ای ، آموزش هوشمند ، نوآوری های آموزشی ، هوش مصنوعی ، معلمان.