نقش ابزارهای دیجیتال تعاملی و چندرسانه ای در تسهیل یادگیری کاوش محور علوم دوره ابتدایی با تاکید بر ابعاد روان شناختی یادگیری

این مقاله با هدف تبیین نقش ابزارهای دیجیتال و چندرسانه ای در تقویت یادگیری کاوش محور و ارتقای مشارکت فعال دانش آموزان دوره ابتدایی تدوین شده است. پژوهش حاضر از نوع مرور تلفیقی-تحلیلی است و با بررسی و تحلیل منابع علمی مرتبط، به واکاوی الگوهای اثرگذاری فناوری های آموزشی در پیوند با فرایندهای شناختی و روان شناختی یادگیری می پردازد. منابع مورد بررسی از آثار علمی معتبر انتخاب و بر اساس میزان ارتباط مفهومی و پژوهشی با موضوع مقاله تحلیل و سنتز شدند. سپس با بهره گیری از رویکرد سنتز موضوعی، یافته ها در سه محور اصلی سازمان دهی شدند: ویژگی های ابزارهای دیجیتال، طراحی پداگوژیک مبتنی بر کاوش و متغیرهای روان شناختی یادگیری. نتایج نشان می دهد که اثربخشی فناوری زمانی افزایش می یابد که در چارچوب فعالیت های کاوش محور، تعامل گرا و همراه با داربست های آموزشی به کار گرفته شود. همچنین، ابزارهای دیجیتال می توانند از طریق کاهش بار شناختی، تقویت توجه، افزایش انگیزش و حمایت از خودتنظیمی زمینه دستیابی به یادگیری عمیق تر را فراهم سازند. در این میان، نقش معلم در هدایت فرایند یادگیری، تنظیم سطح پیچیدگی فعالیت ها و ایجاد ارتباط میان تجربه دیجیتال و فهم مفهومی دانش آموزان، عاملی تعیین کننده محسوب می شود. بر اساس یافته ها، استفاده هدفمند از فناوری های تعاملی، افزون بر بهبود دستاوردهای تحصیلی، می تواند مشارکت فعال، استقلال یادگیری و رشد ابعاد شناختی و عاطفی دانش آموزان را تقویت کند. این مقاله در پایان، یک مدل مفهومی یکپارچه برای تبیین رابطه میان فناوری، طراحی آموزشی و پیامدهای شناختی-عاطفی یادگیری ارائه می کند.

کلیدواژه ها:

آموزش علوم ، بار شناختی ، چند رسانه ای آموزشی ، خودتنظیمی ، ذهن آگاهی ، مشارکت تحصیلی ، یادگیری اکتشافی.