پرورش تفکر انتقادی و روحیه پرسشگری از طریق روش های مبتنی بر هوش مصنوعی به منظور تحقق کیفیت بخشی آموزشی

این مقاله به بررسی نقش فناوری های مبتنی بر هوش مصنوعی در پرورش تفکر انتقادی و تقویت روحیه پرسشگری به عنوان دو مولفه کلیدی در ارتقای کیفیت نظام آموزشی می پردازد. با بهره گیری از مرور نظام مند پژوهش های معتبر و تحلیل تجربیات عملی، نشان داده می شود که ابزارهای هوش مصنوعی چگونه می توانند با ایجاد محیط های یادگیری تعاملی، چالش برانگیز، بدون قضاوت و مبتنی بر کشف، زمینه را برای افزایش انگیزه درونی یادگیرندگان و طرح پرسش های عمیق تر فراهم کنند. یافته ها حاکی از آن است که به کارگیری قابلیت هایی همچون شبیه سازی های آموزشی، بازخورد هوشمند و مسیرهای یادگیری شخصی سازی شده، نقش موثری در تقویت مهارت های تحلیل، استدلال و حل مساله ایفا می کند. در عین حال، چالش هایی نظیر وابستگی بیش از حد به فناوری، سوگیری الگوریتمی، کاهش تعاملات انسانی، محدودیت های زیرساختی و شکاف دیجیتال نیز از جمله موانع مهم در مسیر بهره گیری بهینه از این فناوری ها به شمار می روند. در نهایت، مقاله با تاکید بر ابعاد اخلاقی، تربیتی و فنی این تحول، راهکارهایی عملی برای یکپارچه سازی هوشمندانه هوش مصنوعی در نظام آموزشی ارائه می دهد و بر ضرورت اتخاذ رویکردی ترکیبی تاکید می کند؛ رویکردی که ضمن حفظ نقش محوری معلم، تعادل میان فناوری و تفکر انسانی را در فرایند یاددهی–یادگیری برقرار سازد.

کلیدواژه ها:

تفکر انتقادی ، روحیه پرسشگری ، هوش مصنوعی ، کیفیت بخشی آموزشی