اثربخشی الگوی تلفیقی آموزش معکوس و ریزیادگیری (Microlearning) بر مهارت های ترسیم فنی و تاب آوری آموزشی هنرجویان معماری: یک مطالعه اقدام پژوهی

هدف: پژوهش حاضر با هدف ارتقای مهارت های ترسیم فنی و تاب آوری آموزشی هنرجویان پایه دهم معماری در درس «نقشه های معماری» و غلبه بر چالش های ناشی از محدودیت زمان کارگاه و شکاف بین مفاهیم نظری و اجرای عملی انجام شد. روش: این مطالعه در چارچوب اقدام پژوهی آموزشی و با یک طرح تک گروهی پیش آزمون-پس آزمون اجرا گردید. پس از شناسایی دقیق ضعف ها از طریق مشاهده بالینی، پرسشنامه و مصاحبه اولیه، مداخله آموزشی به مدت یک نیمسال تحصیلی بر روی ۱۵ هنرجوی پایه دهم معماری یک هنرستان فنی وحرفه ای اجرا شد. محتوای آموزشی در قالب بسته های ریزیادگیری (ویدئوهای ۱۰ تا ۱۵ دقیقه ای در سه سطح دشواری) طراحی و پیش از کلاس در اختیار هنرجویان قرار گرفت تا زمان کارگاه به تمرین عملی، بازخورد فردی و رفع اشکال اختصاص یابد. داده ها با چک لیست ارزیابی مهارت ترسیم، پرسشنامه سنجش نگرش و عملکرد، و مصاحبه نیمه ساختاریافته گردآوری و با روش های آمار توصیفی و تحلیل مضمون بررسی شدند. یافته ها: اجرای الگو موجب افزایش میانگین نمرات ترسیم فنی از ۱۵ به ۲/۱۸ (رشد ۲۱.۳ درصد) و کاهش خطای ترسیمی از ۵ میلی متر به ۱.۸ میلی متر شد. مشارکت فعال هنرجویان، پرسش های تحلیلی و نرخ تحویل به موقع پروژه ها نیز به طور چشمگیری افزایش یافت. همچنین این الگو در ایجاد تاب آوری آموزشی برای هنرجویان دارای بحران های شخصی (غیبت طولانی مدت) بسیار موثر بود. نتیجه گیری: تلفیق آموزش معکوس و ریزیادگیری می تواند با بازتخصیص زمان کلاس و کاهش بار شناختی، رویکردی اثربخش برای آموزش مهارت های ترسیمی در هنرستان باشد و به پرورش یادگیرندگانی مستقل و تاب آور کمک کند.

کلیدواژه ها:

آموزش معکوس ، ریزیادگیری ، اقدام پژوهی ، ترسیم فنی ، تاب آوری آموزشی ، هنرستان معماری.