تاثیر انگیزش درونی بر عملکرد تحصیلی و خلاقیت دانش آموزان

انگیزش درونی به عنوان یکی از مهم ترین سازه های روان شناسی تربیتی، نقش اساسی در بهبود کیفیت یادگیری، افزایش مشارکت تحصیلی و پرورش توانایی های شناختی و خلاقانه دانش آموزان در طول دوران تحصیلی دارد. هدف از این مرور پژوهشی، بررسی تاثیر انگیزش درونی بر عملکرد تحصیلی و خلاقیت دانش آموزان و تبیین سازوکارهای اثرگذاری آن بر اساس نظریه خودتعیین گری است. این پژوهش با رویکرد مرور تحلیلی مطالعات انجام شده در سال های اخیر، نشان می دهد که انگیزش درونی از طریق افزایش خودتنظیمی، بهبود راهبردهای یادگیری عمیق، ارتقای تاب آوری تحصیلی و تقویت کنجکاوی شناختی، می تواند به طور همزمان موجب بهبود عملکرد تحصیلی و رشد خلاقیت دانش آموزان در طول دوران تحصیل شود. محیط های آموزشی حمایت کننده از خودمختاری، احساس شایستگی و ارتباط اجتماعی نقش مهمی در تقویت انگیزش درونی دارند. بنابراین انگیزش درونی یکی از عوامل کلیدی در تحقق اهداف آموزشی قرن بیست ویکم، به ویژه در زمینه بهبود یادگیری و پرورش خلاقیت دانش آموزان در مقاطع مختلف تحصیلی محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

انگیزش درونی ، عملکرد تحصیلی ، خلاقیت ، خودتنظیمی یادگیری ، نظریه خودتعیین گری