نقش تاب آوری هیجانی معلم در پیشگیری از فرسودگی شغلی و بهبود فضای یادگیری کلاس

فرسودگی شغلی در میان معلمان به عنوان یک بحران روانی-اجتماعی، نه تنها سلامت روان کادر آموزشی، بلکه کیفیت فرآیند یاددهی-یادگیری را نیز با چالش مواجه می کند. پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش میانجی تاب آوری هیجانی معلم در رابطه میان استرس های شغلی و فرسودگی شغلی، و همچنین بررسی تاثیر آن بر کیفیت فضای یادگیری کلاس انجام شده است. تاب آوری هیجانی به معنای توانایی معلم در بازسازی تعادل روانی پس از مواجهه با تنش های کلاسی و رفتارهای چالش برانگیز دانش آموزان است. یافته های نظری و تحلیل های کیفی نشان می دهند که معلمانی که دارای سطح بالایی از تاب آوری هیجانی هستند، با استفاده از راهبردهای بازسازی شناختی، از بروز نشانه های فرسودگی شغلی مانند خستگی عاطفی و تهی سازی جلوگیری کرده و قادرند محیط کلاسی را از فضایی تنش زا به محیطی حمایتگر و پویا تبدیل کنند. در نهایت، تقویت مهارت های هوش هیجانی و برنامه های حمایتی برای ارتقای تاب آوری، راهکاری کلیدی جهت پیشگیری از ترک خدمت معلمان و ارتقای سلامت روان در نظام آموزشی محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

تاب آوری هیجانی ، فرسودگی شغلی ، فضای یادگیری کلاس ، معلم ، مدیریت هیجانات