ارزیابی سواد دیجیتال معلمان در مواجهه با ابزارهای هوش مصنوعی مولد و تاثیر آن بر کیفیت فرآیند یاددهی و یادگیری
محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی رویکردهای نوآورانه در علوم تربیتی و آموزش اثر بخش در آموزش و پرورش
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 67
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
IPESETE01_340
تاریخ نمایه سازی: 28 مرداد 1405
چکیده مقاله:
گسترش سریع ابزارهای هوش مصنوعی مولد در سال های اخیر، زمینه ساز تحول در شیوه های آموزش، تولید محتوا، ارزشیابی و تعاملات آموزشی شده است. در این میان، معلمان به عنوان یکی از اصلی ترین کنشگران نظام آموزشی، برای بهره گیری مناسب، انتقادی و مسئولانه از این ابزارها نیازمند سطح مطلوبی از سواد دیجیتال هستند. سواد دیجیتال معلمان تنها به توانایی کار با ابزارهای فناورانه محدود نمی شود، بلکه دربرگیرنده مهارت های جست وجو، ارزیابی، تحلیل، تولید، بازآفرینی و به کارگیری اخلاق مدار اطلاعات در محیط های دیجیتال نیز هست. از سوی دیگر، کیفیت فرایند یاددهی و یادگیری نیز به میزان زیادی از آمادگی حرفه ای معلمان در مواجهه با فناوری های نوظهور تاثیر می پذیرد. بر این اساس، مقاله حاضر با هدف ارزیابی سواد دیجیتال معلمان در مواجهه با ابزارهای هوش مصنوعی مولد و تبیین تاثیر آن بر کیفیت فرایند یاددهی و یادگیری تدوین شده است.این پژوهش با رویکرد کیفی و به شیوه توصیفی تحلیلی انجام شده و تلاش دارد از رهگذر بررسی مبانی نظری، مطالعات پیشین و تحلیل ابعاد مختلف سواد دیجیتال، تصویری روشن از چگونگی مواجهه معلمان با این ابزارها ارائه دهد. در این مقاله، سواد دیجیتال در چند بعد اصلی شامل آگاهی فناورانه، توانایی استفاده آموزشی، ارزیابی اعتبار محتوا، ملاحظات اخلاقی، مدیریت کلاس درس در بسترهای نوین و توانایی طراحی یادگیری معنادار مورد توجه قرار گرفته است. همچنین نشان داده می شود که بهره مندی معلمان از سواد دیجیتال بالاتر، می تواند به بهبود کیفیت تولید محتوای آموزشی، افزایش مشارکت یادگیرندگان، شخصی سازی فرایند آموزش، تقویت خلاقیت آموزشی و ارتقای بازخوردهای یادگیری منجر شود.یافته های نظری مقاله بیانگر آن است که هرچند ابزارهای هوش مصنوعی مولد ظرفیت های فراوانی برای تسهیل و غنی سازی آموزش دارند، اما استفاده موثر از آن ها بدون برخورداری معلمان از سواد دیجیتال کافی، ممکن است به بروز چالش هایی همچون وابستگی بیش از حد به فناوری، کاهش دقت علمی محتوا، ضعف در تشخیص خطاهای اطلاعاتی و بروز مسائل اخلاقی در آموزش بینجامد. بنابراین، ارتقای سواد دیجیتال معلمان باید به عنوان یکی از اولویت های سیاست گذاری آموزشی، برنامه ریزی درسی و توانمندسازی حرفه ای مورد توجه قرار گیرد. در مجموع، مقاله حاضر بر این نتیجه تاکید دارد که رابطه ای معنادار میان سطح سواد دیجیتال معلمان و کیفیت فرایند یاددهی و یادگیری در مواجهه با ابزارهای هوش مصنوعی مولد وجود دارد و هرچه این سواد عمیق تر، انتقادی تر و کاربردی تر باشد، امکان بهره گیری اثربخش تر از ظرفیت های این ابزارها در آموزش نیز افزایش می یابد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
حمیرا حمزه راد
کارشناسی شیمی کاربردی ، آموزگار آموزش و پرورش استان آذربایجان غربی