اثربخشی مداخله روان پویشی کوتاه مدت بر اضطراب، تاب آوری و فرسودگی تحصیلی هنرجویان هنرستان گل یاس منطقه ۲ تهران: یک مطالعه نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون با گروه کنترل

هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی مداخله روان پویشی کوتاه مدت بر اضطراب، تاب آوری و فرسودگی تحصیلی هنرجویان دختر هنرستان گل یاس منطقه ۲ تهران بود. روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش را تمامی هنرجویان دختر هنرستان گل یاس منطقه ۲ تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۵ تشکیل دادند. از میان آنان، با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس، ۳۰ نفر انتخاب و سپس به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) گمارده شدند. ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه اضطراب زانک، مقیاس تاب آوری کانر و دیویدسون و پرسشنامه فرسودگی تحصیلی مازلاک بود. پس از اجرای پیش آزمون برای هر دو گروه، گروه آزمایش در شش جلسه مداخله روان پویشی کوتاه مدت، هر جلسه به مدت ۶۰ دقیقه، شرکت کرد؛ درحالی که گروه کنترل در این مدت مداخله ای دریافت نکرد. در پایان، از هر دو گروه پس آزمون به عمل آمد. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیری در نرم افزار SPSS تجزیه وتحلیل شد. یافته ها نشان داد که مداخله روان پویشی کوتاه مدت بر متغیرهای وابسته پژوهش اثر معناداری داشته است؛ به گونه ای که در گروه آزمایش، نمره اضطراب و فرسودگی تحصیلی کاهش و نمره تاب آوری افزایش یافت (۰۵/۰>P). بر اساس یافته ها می توان نتیجه گرفت که مداخله روان پویشی کوتاه مدت، رویکردی موثر برای ارتقای سلامت روان، افزایش توان سازگاری و کاهش فرسودگی تحصیلی در میان هنرجویان دختر هنرستانی است و می تواند در خدمات مشاوره و مداخلات مدرسه محور مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

مداخله روان پویشی کوتاه مدت ، اضطراب ، تاب آوری ، فرسودگی تحصیلی ، هنرجویان دختر ، هنرستان