چارچوب طراحی برنامه های درسی تطبیقی مبتنی بر هوش مصنوعی مولد: رویکردی برای پرورش تفکر انتقادی در زیست بوم آموزشی متوسطه

ظهور هوش مصنوعی مولد، پارادایم های سنتی آموزش را با چالش های بنیادین و فرصت های بی نظیری مواجه کرده است. هدف این پژوهش، تبیین یک چارچوب مفهومی برای طراحی برنامه های درسی تطبیقی است که با بهره گیری از قابلیت های استدلالی و تولیدی مدل های زبانی بزرگ، تفکر انتقادی را در دانش آموزان دوره متوسطه ارتقا دهد. در این مطالعه، فرایند یادگیری به عنوان یک سیستم پویای بازخوردی مدل سازی شده است که در آن، هوش مصنوعی با تحلیل لحظه ای سطح شناختی و نیازهای یادگیرنده، سناریوهای آموزشی چالش برانگیز و متناقض را به صورت شخصی سازی شده ارائه می دهد. این رویکرد به جای انتقال صرف دانش، دانش آموز را در موقعیت های استدلالی قرار می دهد تا فرضیات خود را بازنگری کرده و سوگیری های شناختی را شناسایی کند. روش شناسی این پژوهش، تحلیلی-توصیفی و مبتنی بر بررسی مدل های تعامل انسان و ماشین در زیست بوم آموزشی است. یافته ها نشان می دهد که ادغام هدفمند در طراحی درسی، ضمن کاهش بار شناختی زاید، عاملیت یادگیرنده را در مواجهه با اطلاعات متناقض افزایش می دهد. این مقاله در نهایت، ضمن ارائه یک مدل اجرایی برای معلمان، چالش های اخلاقی و الزامات سواد هوش مصنوعی را برای گذار موفق به آموزش هوشمند و انسان محور بررسی می کند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی مولد ، برنامه درسی تطبیقی ، تفکر انتقادی ، آموزش متوسطه ، مدل سازی آموزشی