طراحی الگوی مدیریت کلاس های چندسطحی با تاکید بر تفاوت های فردی و تکالیف انعطاف پذیر

کلاس های چندسطحی یکی از واقعیت های پایدار نظام آموزشی اند؛ زیرا دانش آموزان یک کلاس از نظر دانش پیشین، سرعت یادگیری، انگیزش، علایق، توانایی های شناختی و میزان نیاز به حمایت آموزشی یکسان نیستند. مدیریت این ناهمگونی با تدریس یکسان برای همه، معمولا به دو پیامد هم زمان می انجامد: بخشی از دانش آموزان با تکلیف فراتر از آمادگی خود مواجه می شوند و بخشی دیگر فرصت کافی برای چالش و پیشرفت پیدا نمی کنند. هدف پژوهش حاضر طراحی یک الگوی مفهومی و کاربردی برای مدیریت کلاس های چندسطحی با تاکید بر تفاوت های فردی و تکالیف انعطاف پذیر است. روش پژوهش از نوع مروری تحلیلی و مبتنی بر تلفیق هدفمند ادبیات آموزش تفکیک شده، گروه بندی انعطاف پذیر، ارزشیابی تکوینی و طراحی همگانی برای یادگیری است. در فرایند تحلیل، مولفه های مشترک منابع استخراج و در قالب یک چرخه هفت مرحله ای شامل تشخیص آمادگی، تعیین هدف مشترک، سطح بندی مسیرهای یادگیری، گروه بندی منعطف، انتخاب تکلیف انعطاف پذیر، پایش تکوینی و بازآرایی گروه ها و تکالیف سازمان دهی شد. یافته های تحلیلی نشان می دهد الگوی پیشنهادی زمانی قابلیت اجرا دارد که سطح بندی به معنای ثابت کردن هویت تحصیلی دانش آموز نباشد، همه سطوح به هدف اصلی درس متصل بمانند، امکان جابه جایی میان گروه ها فراهم شود و تفاوت تکالیف بیشتر در میزان حمایت، پیچیدگی، مسیر انجام و شیوه ارائه محصول دیده شود نه در حذف فرصت یادگیری. در پایان، مجموعه ای از شاخص های اجرایی برای معلم و مدرسه ارائه شده است. این الگو می تواند چارچوبی عملی برای مدیریت هم زمان عدالت آموزشی، مشارکت کلاسی و پیشرفت دانش آموزان با سطوح متفاوت فراهم کند.

کلیدواژه ها:

کلاس چندسطحی ، تفاوت های فردی ، آموزش تفکیک شده ، تکالیف انعطاف پذیر ، گروه بندی انعطاف پذیر