ارزیابی طولی اثرات پایداری بازی وارسازی دیجیتال بر پیشرفت تحصیلی: نقش تعدیل کننده صلاحیت های دیجیتال معلمان (DigCompEdu

پژوهش حاضر با هدف ارزیابی طولی اثرات پایداری بازی وارسازی دیجیتال بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان و تبیین نقش تعدیل کننده صلاحیت های دیجیتال معلمان بر اساس چارچوب DigCompEdu انجام شده است. بازی وارسازی دیجیتال در سال های اخیر به عنوان یکی از جذاب ترین رویکردهای نوین آموزشی مطرح شده است، اما پایداری یادگیری ناشی از آن و احتمال بروز اثر تازگی (Novelty Effect) با گذشت زمان همچنان از چالش های بنیادین حوزه فناوری آموزشی به شمار می رود. روش پژوهش حاضر از نوع مرور نظام مند مبتنی بر پروتکل PRISMA است. جهت دستیابی به منابع معتبر، جستجوی گسترده ای در پایگاه های اطلاعاتی بین المللی ScienceDirect، Springer، IEEE و پایگاه داخلی SID.ir در محدوده زمانی ۲۰۱۴ تا ۲۰۲۶ صورت گرفت و پس از اعمال معیارهای دقیق ورود و خروج، ۳۰ مقاله علمی-پژوهشی نهایی وارد فرآیند تحلیل ترکیبی شدند. یافته های پژوهش نشان می دهد که اثرات مثبت اولیه بازی وارسازی بر پیشرفت تحصیلی در بازه زمانی کوتاه (کمتر از ۸ هفته) بسیار برجسته است، اما در بازه های طولی (بیش از ۱۶ هفته) به دلیل تکراری شدن محرک ها و افول انگیزه بیرونی، دچار افت معنی داری می شود. با این حال، تحلیل متغیرهای تعدیل کننده مشخص ساخت که سطوح بالای صلاحیت های دیجیتال معلمان بر اساس چارچوب DigCompEdu (به ویژه در ابعاد تولید محتوای دیجیتال، ارزش یابی دیجیتال و توانمندسازی یادگیرندگان) نقش کلیدی در کنترل اثر تازگی و حفظ پایداری یادگیری ایفا می کند. معلمانی که از صلاحیت های دیجیتال پیشرفته برخوردارند، با به کارگیری بازی وارسازی تطبیقی و تلفیق آن با طراحی پداگوژیک معنا دار، مانع از افت عملکرد تحصیلی دانش آموزان در طول زمان می شوند. این پژوهش بر لزوم ارتقای شایستگی های دیجیتال معلمان به عنوان شرط لازم برای تحقق یادگیری پایدار مبتنی بر

کلیدواژه ها:

: بازی وارسازی دیجیتال ، پایداری یادگیری ، پیشرفت تحصیلی ، مطالعه طولی ، صلاحیت های دیجیتال معلمان ، DigCompEdu ، اثر تازگی.