بازتعریف تصمیم گیری مدیران مدارس متوسطه در عصر هوش مصنوعی: چارچوب تعامل الگوریتم–خرد (AWI)

با ورود تحلیل های پیش بین، دستیارهای مولد و داشبوردهای خودکار از دفاتر مرکزی به جریان روزمره رهبری مدارس متوسطه، مدیران مدارس روزبه روز بیشتر در گفت وگو با ماشین ها و نه در انزوا از آن ها به قضاوت های سرنوشت ساز دست می زنند. با این حال، پژوهش های موجود درباره هوش مصنوعی در رهبری آموزشی عمدتا توصیفی باقی مانده اند؛ عوامل پذیرش و مخاطرات اخلاقی را فهرست می کنند اما نظریه ای اندک درباره نحوه تعامل توصیه های الگوریتمی با خرد عملی فرونسیس که مدت هاست به عنوان شایستگی تعیین کننده رهبری موفق مدرسه شناخته می شود، ارائه می دهند. این مقاله با معرفی چارچوب تعامل الگوریتم–خرد (AWI)، این خلا را پر می کند؛ نظریه ای میان برد و نوآورانه که تصمیم گیری مدیر مدرسه را به عنوان مبادله ای بازگشتی میان سه زیرسامانه مدل سازی می کند: لایه ورودی الگوریتمی، لایه میانجی گری خرد، و بازده تصمیم موقعیت مند، که با چهار متغیر زمینه ای میزان اهمیت اخلاقی، برگشت پذیری، کامل بودن داده و رویت پذیری ذی نفعان تعدیل می شوند. این مقاله با ترکیب پژوهش های حوزه هوش مصنوعی در رهبری آموزشی، پژوهش های رفتاری درباره بیزاری و ستایش الگوریتمی، و نظریه فضیلت ارسطویی، شش گزاره آزمون پذیر ارائه می دهد که مشخص می کنند چه زمانی باید به ورودی الگوریتمی وزن بیشتری داد، چه زمانی باید آن را تابع قضاوت حرفه ای کرد، و چه شرایطی عاملیت اخلاقی مدیران را تضعیف می کند. همچنین یک برنامه پژوهشی ترکیبی سه مرحله ای (پالایش دلفی، مدل سازی معادلات ساختاری و تحلیل موردی مبتنی بر سناریو) برای اعتبارسنجی تجربی چارچوب پیشنهاد می شود و منطق تبیینی آن با سه سناریوی تصمیم پیش بینی ترک تحصیل، زمان بندی منابع، و ارجاع انضباطی نشان داده می شود. چارچوب AWI شایستگی محوری رهبری مدرسه در قرن بیست ویکم را نه پذیرش یا مقاومت در برابر هوش مصنوعی، بلکه فرونسیس الگوریتمی می داند: ظرفیت منضبط تلفیق شواهد ماشینی در قضاوتی پاسخگو و حساس به بافت. در پایان، پیامدهای این چارچوب برای تربیت مدیران، سیاست گذاری آموزشی و طراحی سامانه های هوش مصنوعی بحث می شود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، رهبری آموزشی ، تصمیم گیری مدیر مدرسه ، خرد عملی ، فرونسیس ، همکاری انسان و هوش مصنوعی ، آموزش متوسطه