نقش آگاهی روانی در بهبود تصمیم گیری راهبردی مدیران سازمان های ورزشی

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر آگاهی روان شناختی بر تصمیم گیری های مدیریتی در مدیران سازمان های ورزشی بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی–همبستگی انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل مدیران و مربیان باشگاه های ورزشی بود که از میان آن ها تعداد ۱۸۰ نفر به روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه آگاهی روان شناختی و پرسشنامه تصمیم گیری مدیریتی بود. روایی ابزارها با نظر خبرگان تایید و پایایی آن ها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ مورد بررسی قرار گرفت که مقدار آن برای همه متغیرها بالاتر از ۰.۷ به دست آمد. داده های پژوهش با استفاده از نرم افزار SPSS در بخش آمار توصیفی و با استفاده از نرم افزار Smart PLS در بخش آمار استنباطی مورد تحلیل قرار گرفت.نتایج تحلیل مدل ساختاری نشان داد که آگاهی روان شناختی تاثیر مثبت و معناداری بر تصمیم گیری مدیریتی مدیران ورزشی دارد (β=۰.۶۳. ، t=۸.۴۱. ، p<۰.۰۰۱). همچنین ابعاد آگاهی روانی شامل خودآگاهی، همدلی و مدیریت هیجانات نقش معناداری در تبیین تصمیم گیری مدیریتی داشتند و توانستند ۴۶ درصد از واریانس تصمیم گیری مدیریتی را تبیین کنند (R²=۰.۴۶). بر اساس یافته ها می توان نتیجه گرفت که افزایش سطح آگاهی روانی مدیران می تواند به بهبود کیفیت تصمیم گیری در سازمان های ورزشی منجر شود. بنابراین پیشنهاد می شود در برنامه های آموزشی مدیران ورزشی به تقویت مهارت های روان شناختی و آگاهی هیجانی توجه بیشتری شود.

کلیدواژه ها:

آگاهی روان شناختی ، تصمیم گیری مدیریتی ، مدیریت ورزشی ، هوش هیجانی ، Smart PLS