هنر معلمی در عصر فناوری و هوش مصنوعی؛ از انتقال دانش تا پرورش مهارت

تحولات شتابان فناوری های دیجیتال و گسترش هوش مصنوعی، نقش معلم را از انتقال دهنده صرف دانش به تسهیل گر یادگیری، طراح تجربه های آموزشی و پرورش دهنده مهارت های پیچیده تر انسانی و شناختی دگرگون کرده است. هدف این مقاله، تبیین جایگاه هنر معلمی در عصر فناوری و هوش مصنوعی و بررسی این مسئله است که چگونه معلم می تواند از الگوی سنتی آموزش مبتنی بر انتقال محتوا عبور کرده و به سمت پرورش مهارت هایی همچون تفکر انتقادی، خلاقیت، حل مسئله، همکاری و سواد دیجیتال حرکت کند. این پژوهش با رویکردی کیفی و روش توصیفی تحلیلی، بر پایه تحلیل اسنادی و مرور منابع نظری انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که در عصر هوش مصنوعی، هنر معلمی بیش از هر زمان دیگر به ترکیب سه مولفه اساسی یعنی دانش تخصصی، مهارت های حرفه ای و خلاقیت تربیتی وابسته است. همچنین، استفاده هوشمندانه از فناوری های نوین می تواند به غنی سازی فرایند یاددهی یادگیری کمک کند، مشروط بر آن که معلم همچنان نقش محوری خود را در هدایت اخلاقی، عاطفی و شناختی دانش آموزان حفظ کند. در نتیجه، تربیت معلم در دوران حاضر باید بر توسعه شایستگی های فناورانه، انعطاف پذیری حرفه ای و توانایی بهره گیری انتقادی از هوش مصنوعی متمرکز باشد تا آموزش بتواند پاسخ گوی نیازهای نسل آینده باشد.

کلیدواژه ها:

هنر معلمی ، هوش مصنوعی ، فناوری آموزشی ، مهارت های قرن ۲۱ ، تربیت معلم