نقش مشاور مدرسه در هدایت تحصیلی و انتخاب رشته دانش آموزان؛ مطالعه ای مبتنی بر تجربه زیسته دانش آموزان

هدف اصلی پژوهش حاضر، واکاوی نقش مشاوران مدارس در فرآیند هدایت تحصیلی و انتخاب رشته دانش آموزان بر اساس تجربیات زیسته آنان است. هدایت تحصیلی به عنوان یکی از نقاط عطف دوران تحصیلی، نقشی تعیین کننده در آینده شغلی و فردی دانش آموزان ایفا می کند؛ با این حال، شواهد حاکی از وجود شکاف میان وظایف سازمانی مشاوران و ادراک دانش آموزان از این خدمات است. این مطالعه با رویکرد کیفی و روش پدیدارشناسی توصیفی انجام شد. مشارکت کنندگان پژوهش شامل دانش آموزان مقطع متوسطه دوم بودند که با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها، مصاحبه های نیمه ساختاریافته بود که تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت. تحلیل داده ها به روش کلایزی (Colaizzi) منجر به شناسایی چندین درون مایه اصلی گردید که عبارتند از: «مشاور به مثابه تسهیل گر مسیر شغلی»، «موانع ارتباطی و ساختاری در تعامل مشاور-دانش آموز»، «تاثیر آزمون های روان شناختی بر خودشناسی ادراک شده» و «نقش میانجی مشاور در مدیریت انتظارات والدین». یافته ها نشان داد که علی رغم اهمیت ساختاری نقش مشاور، دانش آموزان در بسیاری از موارد به دلیل تراکم بالای جمعیت دانش آموزی و غلبه رویکردهای اداری بر رویکردهای حمایتی، از دریافت خدمات تخصصی محروم مانده اند. نتایج این پژوهش بر ضرورت بازنگری در پروتکل های اجرایی هدایت تحصیلی و تقویت مهارت های بالینی مشاوران تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

مشاور مدرسه ، هدایت تحصیلی ، انتخاب رشته ، تجربه زیسته ، پدیدارشناسی.