بررسی راهبردهای استفاده از هوش مصنوعی در آموزش و پرورش

تحول فناوری های دیجیتال در دهه های اخیر، نظام های آموزشی را با تغییرات اساسی مواجه کرده و زمینه ساز شکل گیری آموزش هوشمند شده است. در این میان، فناوری هایی نظیر سامانه های مدیریت یادگیری (LMS)، هوش مصنوعی (AI)، واقعیت افزوده (AR) و تحلیل داده های آموزشی (Learning Analytics) نقش مهمی در ارتقای کیفیت آموزش، شخصی سازی فرایند یادگیری و افزایش تعامل میان معلمان و فراگیران ایفا می کنند. هدف این پژوهش، بررسی نقش و کاربرد این فناوری ها در بهبود فرآیند آموزش و تبیین تاثیر آن ها بر یادگیری هوشمند است. پژوهش حاضر با روش مروری توصیفی و بر پایه مطالعه و تحلیل منابع علمی معتبر داخلی و خارجی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که استفاده از سامانه های مدیریت یادگیری موجب تسهیل مدیریت محتوای آموزشی، ارزیابی مستمر و توسعه آموزش الکترونیکی می شود. همچنین، به کارگیری واقعیت افزوده با ایجاد محیط های یادگیری تعاملی، درک مفاهیم پیچیده و انگیزه یادگیرندگان را افزایش می دهد. از سوی دیگر، هوش مصنوعی با تحلیل داده های آموزشی، ارائه بازخورد هوشمند، شخصی سازی مسیر یادگیری و پیش بینی عملکرد تحصیلی، اثربخشی آموزش را بهبود می بخشد. نتایج پژوهش نشان می دهد که تلفیق این فناوری ها می تواند زمینه تحقق آموزش هوشمند، افزایش کیفیت تدریس، بهبود عملکرد تحصیلی و توسعه مهارت های قرن بیست ویکم را فراهم کند. با این حال، موفقیت در پیاده سازی این فناوری ها مستلزم توسعه زیرساخت های فناوری، توانمندسازی معلمان و تدوین سیاست های مناسب در نظام آموزشی است.

کلیدواژه ها:

آموزش هوشمند ، هوش مصنوعی ، سامانه مدیریت یادگیری (LMS)کلمات کلیدی: ، واقعیت افزوده ، تحلیل فناوری های آموزشی ، یادگیری الکترونیکی.