اثربخشی روش ایفای نقش بر سرزندگی تحصیلی و ذهنی سازی در دانش آموزان دختر مقطع متوسطه اول شهرستان فلاورجان

پژوهش حاضر با عنایت به ماهیت و گزاره های آن به لحاظ هدف، کاربردی و به لحاظ نوع داده های گردآوری شده، کمی و مبتنی بر رویکرد شبه آزمایشی با به کارگیری طرح پیش آزمون - پس آزمون در دو گروه آزمایش و گواه بود. جامعه آماری پژوهش کلیه دانش آموزان دختر پایه متوسطه اول شهرستان فلاورجان در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بودند که از این بین ۳۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و با گمارش تصادفی در دو گروه ۱۵ نفری آزمایش و کنترل جای گرفتند. ابزار گردآوری اطلاعات در این پژوهش شامل پرسشنامه سرزندگی تحصیلی مارتین و مارش (۲۰۰۶) و پرسشنامه ذهنی سازی دیمیتریویچ و همکاران (۲۰۱۷) بود. گروه آزمایش طی ۸ جلسه ۴۵ دقیقه ای در برنامه آموزشی مبتنی بر روش ایفای نقش شرکت کرد و گروه گواه آموزش های معمول را دریافت نمود. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره در نرم افزارSPSS نسخه ۲۸ تحلیل شدند. نتایج نشان داد روش ایفای نقش بر افزایش سرزندگی تحصیلی و بهبود سطوح مختلف ذهنی سازی (خود، دیگران، انگیزه) تاثیر معناداری دارد (P < ۰.۰۵). نتایج پژوهش نشان می دهد روش ایفای نقش با تقویت سرزندگی تحصیلی و مولفه های ذهنی سازی، می تواند هم زمان انگیزش تحصیلی و مهارت های اجتماعی–هیجانی دانش آموزان را ارتقا دهد. فراهم شدن فرصت تجربه موقعیت های اجتماعی، بازتاب هیجانات و دیدگاه پذیری در این روش، منجر به بهبود عملکرد تحصیلی، ارتقای تعاملات بین فردی و افزایش تاب آوری روانی می شود. بنابراین، گنجاندن این رویکرد در برنامه های آموزشی مدارس می تواند سلامت روانی و موفقیت تحصیلی را تقویت کند.

کلیدواژه ها:

ذهنی سازی ، روش ایفای نقش ، سرزندگی تحصیلی.