اقدام پژوهی: افزایش مشارکت اولیا در مدرسه: از فشار کاری مدیر تا همکاری پیش دستانه اولیا

پژوهشگر به عنوان مدیر مدرسه، در سال اول مدیریت خود به دلیل نداشتن تجربه نتوانست از ظرفیت اولیا استفاده کند. این مسئله باعث شد فشار کاری مدیر و معاون پرورشی بسیار بالا رود و کیفیت فعالیت های مدرسه کاهش یابد. این اقدام پژوهی با هدف طراحی و اجرای الگوی مشارکت همه جانبه اولیا در امور مدرسه طی سه سال تحصیلی انجام شد. پس از شناسایی علل عدم مشارکت (نبود ساختار ارتباطی، عدم اعتماد متقابل)، راهکارهایی شامل: تشکیل گروه ایتا برای همفکری مستمر، مشارکت اولیا در برنامه ریزی و اجرای مراسمات ملی و مذهبی، همکاری مالی و اجرایی در تعمیرات و تجهیزات، دعوت از سخنرانان توانمند توسط اولیا، مشارکت اولیا در گروه تئاتر مدرسه (نوشتن نمایشنامه و تمرین)، همراهی در اردوها و فعالیت های برون مدرسه اجرا گردید. نتایج این مشارکت ها عبارت بود از: کاهش چشمگیر فشار کاری مدیر و معاون پرورشی، افزایش کیفیت برنامه ها، غنی شدن فعالیت های فرهنگی و هنری، صرفه جویی مالی مدرسه (از جمله گچکاری رایگان، جوشکاری درب، تعمیر هیتر گلخانه، ارائه وانت برای حمل ونقل، تهیه مصالح با تخفیف) و ایجاد رابطه تنگاتنگ و مبتنی بر اعتماد میان اولیا و کادر مدرسه. یافته ها نشان داد که استفاده از راهکارهای ارتباطی چندکاناله، ایجاد انگیزه و مشارکت دهی اولیا در تصمیم گیری ها، و مهمتر از همه اعتمادسازی دوسویه، تاثیر چشمگیری در افزایش تعامل خانواده و مدرسه دارد. در نهایت، اولیا به مرحله مشارکت پیش دستانه رسیدند؛ به طوری که بدون درخواست مدیر، خود پیشنهاد همکاری در حوزه های مختلف می دادند. نتیجه گیری می شود که توانمندسازی اولیا و ایجاد بسترهای ارتباطی رسمی و غیررسمی می تواند مدرسه را از یک سازمان دولتی تک سویه به یک جامعه مشارکتی و پویا تبدیل کند.

کلیدواژه ها:

اقدام پژوهی ، مشارکت اولیا ، مدیریت مدرسه ، اعتماد دوسویه ، مشارکت پیش دستانه