بررسی نقش مشاوران مدارس در شناسایی و پیشگیری از ترک تحصیل دانش آموزان

ترک تحصیل یکی از مسائل مهم نظام های آموزشی در جهان معاصر است که پیامدهای فردی، خانوادگی، اجتماعی و اقتصادی گسترده ای به همراه دارد. این پدیده صرفا به خروج دانش آموز از مدرسه محدود نمی شود، بلکه با کاهش انگیزش تحصیلی، افت عملکرد، غیبت های مکرر، بیگانگی از محیط آموزشی و کاهش تعلق مدرسه ای نیز پیوندی عمیق دارد. در این میان، مشاوران مدارس به عنوان یکی از ارکان حمایت گر نظام آموزشی، نقشی اساسی در شناسایی زودهنگام عوامل خطر، مداخله به موقع، تقویت پیوند دانش آموز با مدرسه و کاهش احتمال ترک تحصیل ایفا می کنند. هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش مشاوران مدارس در شناسایی و پیشگیری از ترک تحصیل دانش آموزان است. این مقاله با روش توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر بررسی منابع کتابخانه ای، اسناد علمی، پژوهش های داخلی و خارجی و تحلیل مفهومی مولفه های مرتبط با ترک تحصیل تدوین شده است. یافته ها نشان می دهد که مشاوران مدارس از طریق شناسایی دانش آموزان در معرض خطر، ارائه خدمات مشاوره فردی و گروهی، تعامل با خانواده، همکاری با معلمان و مدیران، تقویت مهارت های مقابله ای، افزایش انگیزه تحصیلی و پیگیری مستمر وضعیت آموزشی و روانی دانش آموزان، می توانند نقش موثری در پیشگیری از ترک تحصیل داشته باشند. همچنین مشخص شد اثربخشی عملکرد مشاوران در گروی حمایت ساختاری مدرسه، دسترسی به داده های دقیق، آموزش تخصصی، کاهش تراکم کاری و تقویت شبکه همکاری بین خانه، مدرسه و نهادهای حمایتی است. بر این اساس، توسعه جایگاه حرفه ای مشاوره مدرسه، می تواند یکی از راهبردهای اساسی برای کاهش ترک تحصیل و ارتقای عدالت آموزشی باشد.

کلیدواژه ها:

ترک تحصیل ، مشاور مدرسه ، پیشگیری آموزشی ، شناسایی دانش آموزان در معرض خطر