کاربرد هوش مصنوعی در ارزشیابی تکوینی و بهبود سنجش یادگیری در مدارس

این مقاله با هدف بررسی نقش هوش مصنوعی در تقویت ارزشیابی تکوینی و بهبود سنجش یادگیری در مدارس، به مرور و تحلیل پژوهش های مرتبط در سال های اخیر می پردازد. نتایج نشان می دهد که هوش مصنوعی می تواند با تحلیل سریع و دقیق داده های آموزشی، ارائه بازخورد فوری، شناسایی نقاط قوت و ضعف دانش آموزان و طراحی مسیرهای یادگیری متناسب با نیازهای فردی، کیفیت فرایندهای یاددهی-یادگیری را به طور قابل توجهی ارتقا دهد. ابزارهایی مانند سیستم های آموزشگر هوشمند، سامانه های یادگیری تطبیقی و تحلیل یادگیری این امکان را فراهم می کنند که معلمان از اطلاعات دقیق تری برای تصمیم گیری آموزشی بهره ببرند و از سنجش صرفا پایانی به سوی ارزشیابی مستمر، فرایندمحور و یادگیرنده محور حرکت کنند. یافته ها همچنین نشان می دهد که به کارگیری این فناوری ها می تواند موجب افزایش مشارکت دانش آموزان، بهبود خودتنظیمی در یادگیری و ارتقای عملکرد تحصیلی شود. با این حال، استفاده اثربخش از هوش مصنوعی در مدارس مستلزم توجه جدی به ملاحظات اخلاقی، حفظ حریم خصوصی داده ها، کاهش سوگیری الگوریتمی و توسعه سواد دیجیتال و سواد هوش مصنوعی در میان معلمان است. علاوه بر این، تاکید می شود که هوش مصنوعی باید به عنوان ابزاری مکمل در خدمت قضاوت حرفه ای معلم به کار گرفته شود، نه به عنوان جایگزین آن. در مجموع، این مقاله نشان می دهد که هوش مصنوعی ظرفیت بالایی برای تحول در شیوه های سنجش آموزشی و ارتقای کیفیت یادگیری در مدارس دارد، اما تحقق این ظرفیت به سیاست گذاری آگاهانه، زیرساخت مناسب، آموزش معلمان و استفاده مسئولانه از فناوری وابسته است.

کلیدواژه ها:

بازخورد فوری ، تحلیل داده های آموزشی ، تصمیم گیری آموزشی ، سواد هوش مصنوعی ، شخصی سازی یادگیری ، یادگیری تطبیقی.