از ابزار تا همکار آموزشی: نقش هوش مصنوعی مولد در طراحی تجربه یادگیری شخصی سازی شده در هنرستان های فنی وحرفه ای

تفاوت های فردی یادگیرندگان در دانش پیشین، توانایی تحلیلی و مهارت های عملی، از چالش های بنیادین نظام های آموزشی و به ویژه هنرستان های فنی وحرفه ای و کاردانش است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش هوش مصنوعی مولد در شخصی سازی یادگیری، تحلیل موانع زیست بوم آموزشی و ارائه چارچوبی کاربردی برای به کارگیری مسئولانه این فناوری انجام شده است. روش تحقیق به صورت کیفی-کاربردی و از طریق تلفیق مرور دامنه ای منابع (۲۰۱۹ تا ۲۰۲۵) و مطالعه موردی کیفی در یک کلاس ۸ نفره از هنرجویان پایه یازدهم رشته تصویرسازی و جلوه های ویژه رایانه ای (درس کاربر Illustrator ) اجرا گردید. داده ها از طریق مشاهده مشارکتی، ارزیابی محصولات یادگیری و یادداشت های تاملی گردآوری و با روش تحلیل مضمون کدگذاری شدند. یافته های مرور منابع نشان داد که هوشمندسازی واقعی آموزش مستلزم ارتقای سواد دیجیتال معلمان و رفع موانعی همچون محدودیت زمان، هزینه های زیرساختی و چالش های اخلاقی است. همچنین یافته های مطالعه موردی نشانه هایی از تاثیر مثبت استفاده هدایت شده از هوش مصنوعی بر فرایند ایده پردازی، شروع فعالیت و شخصی سازی مسیر یادگیری مشاهده شد.. در نهایت، با تلفیق نتایج، دو چارچوب مفهومی شامل «الگوی هفت مرحله ای ادغام هوش مصنوعی در یادگیری مهارتی» و «مدل چهارلایه هم افزایی هنرآموز، هنرجو و هوش مصنوعی» طراحی شد. این الگوی پیشنهادی با حفظ نقش هنرآموز به عنوان ناظر ارشد، از خطاهای الگوریتمی و وابستگی شناختی هنرجویان جلوگیری کرده و تعمیق مهارت واقعی را تضمین می نماید

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی مولد ، شخصی سازی یادگیری ، آموزش مهارتی ، هنرستان های فنی وحرفه ای ، مدل هم افزایی