پیش بینی انگیزش شغلی معلمان بر اساس برنامه ریزی درسی هوشمند و نوآوری های آموزشی

پژوهش حاضر با هدف پیش بینی انگیزش شغلی معلمان بر اساس برنامه ریزی درسی هوشمند و نوآوری های آموزشی انجام شد. با گسترش فناوری های نوین و تحول در نظام های آموزشی، توجه به عوامل موثر بر انگیزش شغلی معلمان به عنوان یکی از ارکان اصلی کیفیت آموزش اهمیت فزاینده ای یافته است. روش پژوهش از نوع توصیفی همبستگی و مبتنی بر تحلیل رگرسیون بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه معلمان مدارس تشکیل دادند که از میان آنان نمونه ای به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه برنامه ریزی درسی هوشمند، پرسشنامه نوآوری های آموزشی و پرسشنامه انگیزش شغلی معلمان بود. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تحلیل شدند.یافته ها نشان داد بین برنامه ریزی درسی هوشمند و انگیزش شغلی معلمان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین نوآوری های آموزشی با انگیزش شغلی معلمان همبستگی مثبت و معناداری داشت. نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه نیز نشان داد که برنامه ریزی درسی هوشمند و نوآوری های آموزشی قادرند بخش قابل توجهی از واریانس انگیزش شغلی معلمان را پیش بینی کنند و در این میان، برنامه ریزی درسی هوشمند از قدرت پیش بینی بیشتری برخوردار بود.بر اساس نتایج پژوهش، توسعه زیرساخت های هوشمند آموزشی، بهره گیری از فناوری های نوین در طراحی و اجرای برنامه های درسی و حمایت از نوآوری های آموزشی می تواند نقش موثری در افزایش انگیزش شغلی معلمان و ارتقای کیفیت فرایند آموزش و یادگیری داشته باشد.

کلیدواژه ها:

انگیزش شغلی ، برنامه ریزی درسی هوشمند ، نوآوری های آموزشی ، معلمان ، آموزش هوشمند.