تاثیر آموزش بازی محور بر کاهش اضطراب زبان آموزی و پایدارسازی یادگیری واژگان عربی

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر آموزش بازی محور بر کاهش اضطراب زبان آموزی و پایدارسازی یادگیری واژگان عربی است. اضطراب زبان آموزی یکی از عوامل عاطفی مهمی است که می تواند مشارکت کلامی، تمرکز، یادآوری واژگان و عملکرد تحصیلی زبان آموزان را تحت تاثیر قرار دهد. از سوی دیگر، یادگیری واژگان عربی، به ویژه در مراحل مقدماتی، در صورتی که بر تکرارهای معنادار، کاربرد در بافت و مشارکت فعال زبان آموز استوار نباشد، با فراموشی سریع همراه می شود. آموزش بازی محور با بهره گیری از رقابت سالم، بازخورد فوری، ماموریت های آموزشی، همکاری گروهی و پاداش های غیرمادی می تواند محیطی کم تهدید و انگیزاننده ایجاد کند. پژوهش حاضر با رویکرد نیمه آزمایشی و طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه گواه انجام می شود. جامعه آماری شامل زبان آموزان در یکی از مراکز آموزشی است. نمونه پژوهش به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به دو گروه آزمایش و گواه تقسیم می شود. گروه آزمایش طی هشت هفته، واژگان منتخب عربی را از طریق فعالیت های بازی محور، کارت های واژگانی، مسابقه های گروهی، بازی نقش آفرینی و سکوهای دیجیتال آموزشی فرا می گیرد؛ گروه گواه آموزش متعارف دریافت می کند. ابزارهای پژوهش شامل آزمون یادگیری واژگان عربی، آزمون یادداری تاخیری و مقیاس اضطراب کلاس زبان خارجی است. انتظار می رود آموزش بازی محور موجب کاهش معنادار اضطراب زبان آموزی، افزایش نمرات یادگیری واژگان و بهبود یادداری تاخیری شود. بر اساس مبانی نظری و شواهد پژوهشی، بازی محوری از طریق کاهش تهدید ادراک شده، افزایش خودکارآمدی و فراهم کردن فرصت های متعدد برای بازیابی واژگان می تواند به بهبود هم زمان ابعاد شناختی و عاطفی یادگیری زبان کمک کند.

کلیدواژه ها:

آموزش بازی محور ، یادگیری واژگان عربی ، اضطراب زبان آموزی ، یادداری واژگان ، بازی وارسازی ، آموزش زبان.