اثربخشی بازی وارسازی برنامه های پرورشی بر افزایش مشارکت دانش آموزان در فعالیت های فرهنگی مدرسه

هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی بازی وارسازی (Gamification) برنامه های پرورشی بر میزان مشارکت دانش آموزان در فعالیت های فرهنگی مدرسه است. با توجه به چالش های موجود در جذب دانش آموزان نسل زد به فعالیت های سنتی پرورشی، استفاده از مولفه های بازی وار به عنوان راهکاری نوین برای ارتقای انگیزه درونی و تعاملات اجتماعی مطرح است. روش پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل دانش آموزان شهرستان مه ولات در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود که از میان آن ها، ۳۰ دانش آموز به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) جایگزین شدند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه استاندارد مشارکت تحصیلی-اجتماعی بود. پروتکل بازی وارسازی شامل به کارگیری سیستم های پاداش (امتیاز، نشان و جدول رده بندی) در قالب فعالیت های فرهنگی به مدت ۸ جلسه برای گروه آزمایش اجرا شد. تحلیل داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس (ANCOVA) نشان داد که پیاده سازی سازوکارهای بازی وارسازی تاثیر مثبت و معناداری (P<۰.۰۵P < ۰.۰۵P<۰.۰۵) بر افزایش شاخص های مشارکت (شناختی، عاطفی و رفتاری) دانش آموزان در فعالیت های فرهنگی دارد. بر اساس یافته های این مطالعه، پیشنهاد می شود معاونین پرورشی و مربیان با بازطراحی ساختارهای تشویقی و تبدیل فعالیت های فرهنگی به تجربیات تعاملی، از ظرفیت بازی وارسازی برای بهبود زیست بوم فرهنگی مدارس بهره گیرند.

کلیدواژه ها:

بازی وارسازی (گیمیفیکیشن) ، فعالیت های پرورشی ، مشارکت دانش آموزان ، فعالیت های فرهنگی