بررسی تاثیر استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی بر یادگیری زبان انگلیسی در میان دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی میزان تاثیرگذاری کاربرد ابزارهای هوش مصنوعی بر فرایند یادگیری زبان انگلیسی در میان فراگیران دوره ی متوسطه دوم کشور طراحی و اجرا شد. با عنایت به کاستی های رویکردهای مرسوم در تدریس زبان، به کارگیری فناوری های نوپدید نظیر سامانه های یادگیری تطبیقی، ربات های گفت وگو محور آموزشی و نرم افزارهای بازشناسی گفتار، امکان تحقق یادگیری پویاتر، ارتقاء انگیزه و تقویت مهارت های خودنظم دهی شناختی را برای زبان آموزان فراهم ساخته است. این مطالعه از حیث هدف در زمره ی تحقیقات کاربردی و از نظر روش شناسی، توصیفی از نوع همبستگی به شمار می رود و رویکردی آمیخته (کمی-کیفی) دارد. جامعه ی آماری پژوهش را کلیه ی دانش آموزان مقطع متوسطه ی دوم سراسر کشور تشکیل دادند و نمونه گیری با روش تصادفی طبقه ای انجام گرفت. ابزارهای گردآوری اطلاعات شامل پرسش نامه ی محقق ساخته، آزمون سنجش مهارت های چهارگانه ی زبانی و مصاحبه های نیمه ساختاریافته با معلمان و دانش آموزان بود و داده ها با استفاده از روش های آمار توصیفی و استنباطی و نیز تحلیل محتوای کیفی بررسی شدند. بر اساس یافته ها، استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی تاثیری مثبت و از لحاظ آماری معنادار بر هر چهار مهارت اصلی زبان (خواندن، نوشتن، شنیداری و گفتاری) داشته است. افزون بر این، کاربرد این فناوری ها به افزایش چشمگیر انگیزه ی تحصیلی، ارتقاء سطح اعتمادبه نفس و بهبود توان خودتنظیمی در مسیر یادگیری انجامیده است. با این وجود، موانعی نظیر نابرابری در دسترسی به سخت افزارهای مورد نیاز، ضعف در سواد دیجیتال معلمان و احتمال ایجاد وابستگی افراطی به ابزارهای فناورانه نیز به عنوان چالش های فرارو شناسایی شدند. در مجموع، نتایج حاکی از آن است که تلفیق هوشمندانه و متوازن ابزارهای هوش مصنوعی با روش های سنتی، می تواند به عنوان مکملی کارآمد در فرایند آموزش زبان انگلیسی ایفای نقش کند و چشم اندازهای عملیاتی ارزشمندی را برای برنامه ریزان آموزشی و دبیران زبان فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی آموزشی ، آموزش زبان خارجی ، مهارت های زبانی ، خودتنظیمی تحصیلی