بررسی نقش سبک های رهبری مدیران بر خودتنظیمی و اخلاق مداری معلمان

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش سبک های رهبری مدیران آموزشی بر میزان خودتنظیمی و پایبندی به اخلاق حرفه ای در معلمان انجام شده است.این پژوهش از نظر ماهیت، یک مطالعه توصیفی-تحلیلی است که با روش کتابخانه ای (مروری) انجام شده است. برای گردآوری داده ها، از اسناد، مدارک، کتب و مقالات علمی معتبر منتشر شده در پایگاه های داده داخلی و بین المللی استفاده شد. ابزار گردآوری اطلاعات، فیش برداری از متون نظری و پیشینه های پژوهشی مرتبط بوده که پس از دسته بندی، مورد تحلیل کیفی قرار گرفته اند. تحلیل های نظری نشان می دهد که سبک های رهبری مدیران، به ویژه سبک های تحول آفرین و توزیع شده، از طریق تقویت خودکارآمدی و اعطای استقلال کاری، زیرساخت های روانی لازم برای خودتنظیمی معلمان را فراهم می کنند. همچنین، مدیران با اتخاذ سبک رهبری اخلاقی، به عنوان الگوهای رفتاری عمل کرده و از طریق مکانیسم یادگیری مشاهده ای، اخلاق حرفه ای را در بدنه آموزشی نهادینه می کنند. یافته ها موید این مطلب است که «خودتنظیمی» به عنوان یک متغیر میانجی، رابطه بین سبک رهبری مدیر و عملکرد اخلاقی معلم را تقویت می کند؛ به طوری که معلمان خودتنظیم، در مواجهه با چالش های شغلی، تعهد بیشتری به موازین اخلاقی نشان می دهند.نتایج این بررسی نشان می دهد که برای ارتقای سلامت سازمانی و اخلاقی در مدارس، تغییر پارادایم مدیریتی از «کنترل مداری» به «توانمندسازی» ضرورتی اجتناب ناپذیر است. مدیرانی که فضای اعتماد و حمایت را جایگزین نظارت های مستقیم و سخت گیرانه می کنند، نه تنها باعث بهبود مهارت های مدیریت خود در معلمان می شوند، بلکه بسترساز شکوفایی اخلاق حرفه ای در محیط آموزشی خواهند بود.

کلیدواژه ها:

سبک های رهبری ، خودتنظیمی ، اخلاق مداری ، مدیران ، معلمان