پیش بینی خودکارآمدی حرفه ای معلمان بر اساس استفاده از هوش مصنوعی آموزشی و روش های نوین تدریس

پژوهش حاضر با هدف پیش بینی خودکارآمدی حرفه ای معلمان بر اساس استفاده از هوش مصنوعی آموزشی و روش های نوین تدریس در شهرکرد انجام شد. با گسترش فناوری های هوشمند در نظام های آموزشی و افزایش توجه به رویکردهای نوین یاددهی یادگیری، شناسایی عوامل موثر بر ارتقای خودکارآمدی حرفه ای معلمان از اهمیت ویژه ای برخوردار است. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی و مبتنی بر تحلیل رگرسیون چندگانه بود. جامعه آماری پژوهش شامل معلمان مدارس شهر شهرکرد در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ بود که از میان آنان ۱۲۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه خودکارآمدی حرفه ای معلمان، پرسشنامه استفاده از هوش مصنوعی آموزشی و پرسشنامه روش های نوین تدریس بود. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی شامل ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد بین استفاده از هوش مصنوعی آموزشی و خودکارآمدی حرفه ای معلمان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد همچنین بین روش های نوین تدریس و خودکارآمدی حرفه ای رابطه مثبت و معناداری مشاهده شد. نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که متغیرهای استفاده از هوش مصنوعی آموزشی و روش های نوین تدریس به طور همزمان قادر به تبیین ۴۸ درصد از واریانس خودکارآمدی حرفه ای معلمان هستند. همچنین روش های نوین تدریس با ضریب بتای ۰.۴۶ و استفاده از هوش مصنوعی آموزشی با ضریب بتای ۰.۳۵، پیش بین های معنادار خودکارآمدی حرفه ای معلمان بودند. یافته ها بیانگر آن است که بهره گیری از فناوری های هوشمند و رویکردهای نوین آموزشی می تواند نقش موثری در ارتقای توانمندی ها، اعتماد حرفه ای و اثربخشی عملکرد معلمان ایفا کند.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی حرفه ای ، هوش مصنوعی آموزشی ، روش های نوین تدریس ، معلمان