بررسی همبستگی میان روش های نوین تدریس و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی همبستگی میان روش های نوین تدریس و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان انجام شده است. با گسترش فناوری های آموزشی و تغییر رویکرد نظام های آموزشی از شیوه های سنتی به روش های فعال و دانش آموزمحور، استفاده از روش های نوین تدریس به یکی از مهم ترین عوامل موثر بر کیفیت یادگیری و عملکرد تحصیلی تبدیل شده است. در این پژوهش، تاثیر روش هایی مانند تدریس مشارکتی، آموزش مبتنی بر فناوری، یادگیری فعال، آموزش پروژه محور و استفاده از ابزارهای هوشمند آموزشی بر میزان پیشرفت تحصیلی دانش آموزان مورد بررسی قرار گرفته است. روش تحقیق از نوع توصیفی همبستگی بوده و جامعه آماری پژوهش شامل دانش آموزان دوره متوسطه در مدارس شهر مورد مطالعه است. نمونه پژوهش با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شد و داده ها از طریق پرسشنامه استاندارد جمع آوری گردید. برای تجزیه و تحلیل داده ها از شاخص های آمار توصیفی شامل میانگین و انحراف معیار و همچنین آزمون های آمار استنباطی مانند ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که بین استفاده از روش های نوین تدریس و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین یافته ها بیانگر آن بود که هرچه میزان استفاده معلمان از روش های فعال و فناوری محور در فرآیند تدریس بیشتر باشد، انگیزه یادگیری، مشارکت کلاسی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان نیز افزایش می یابد. در میان روش های مورد بررسی، آموزش مبتنی بر مشارکت و استفاده از فناوری های آموزشی بیشترین تاثیر را بر پیشرفت تحصیلی داشته اند. بر اساس نتایج به دست آمده، توجه به آموزش معلمان در زمینه روش های نوین تدریس، فراهم سازی امکانات آموزشی مناسب و توسعه زیرساخت های فناوری در مدارس می تواند نقش مهمی در ارتقای کیفیت آموزش و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان ایفا کند.

کلیدواژه ها:

روش های نوین تدریس ، پیشرفت تحصیلی ، یادگیری فعال ، فناوری آموزشی ، دانش آموزان ، آموزش هوشمند