بررسی در کارکرد بازی محورسازی آموزشی در دگرگونی رویه های تدریس و خلق تجربه ی یادگیری لذتبخش و جذاب

پژوهش حاضر با هدف سنجش میزان اثربخشی رویکرد بازی محورسازی (Gamification) در ارتقای کیفیت فرایند یاددهی-یادگیری و تقویت انگیزه تحصیلی دانش آموزان در بستر نظام آموزشی ایران طراحی و به اجرا درآمده است. این مطالعه با بهره گیری از روش پژوهش آمیخته (کمی-کیفی) و با حجم نمونه ای متشکل از ۶۰۰ دانش آموز، ۱۵۰ معلم و ۳۰ صاحبنظر حوزه آموزشی از ۱۵ استان کشور انجام گردید. ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه محقق ساخته با ضریب پایایی ۰٫۸۷، مصاحبه های نیمه ساختاریافته و آزمون های سنجش عملکرد تحصیلی بود. یافته های پژوهش حاکی از آن است که کاربست رویکرد بازی محورسازی به افزایش ۷۸ درصدی سطح مشارکت فعال فراگیران و بهبود ۱۹ نمره ای در نتایج پیشرفت تحصیلی انجامیده است. تحلیل عمیق داده های کیفی نیز مبین تاثیر مثبت این روش در افزایش جذابیت محیط های یادگیری (با تایید ۸۹ درصد دانش آموزان) و ارتقای کیفی فرایند تدریس (با گزارش ۷۲ درصد معلمان) بود. در میان مولفه های مختلف بازی محورسازی، سیستم امتیازدهی با ۳۵ درصد، نشان های افتخار با ۲۸ درصد و جدول رتبه بندی با ۲۲ درصد، به عنوان تاثیرگذارترین عناصر شناسایی شدند. همچنین، مهم ترین چالش های فراروی اجرای این رویکرد، نیاز به توانمندسازی معلمان (۶۸ درصد) و زمان بر بودن فرایند طراحی و آماده سازی محتوا (۵۵ درصد) گزارش گردید. برآیند کلی این پژوهش بیانگر آن است که با وجود تفاوت های فردی و بسترهای فرهنگی متنوع در ایران، رویکرد بازی محورسازی می تواند به عنوان راهبردی کارآمد در تحول نظام آموزشی مورد استفاده قرار گیرد، مشروط بر اینکه با اقتضائات بومی نظام تعلیم و تربیت سازگار شده و از حمایت های نهادی و ساختاری لازم برخوردار گردد.

کلیدواژه ها:

بازی محورسازی آموزشی ، انگیزه تحصیلی ، مشارکت فعال فراگیران ، فناوری های یادگیری