اثربخشی مداخله روان شناختی بر بهزیستی روانی، انگیزش شغلی و رضایت شغلی آموزگاران تازه کار شهرستان ازنا

دوره آغازین حرفه معلمی با چالش های فراوانی از جمله استرس شغلی، ابهام نقش و کاهش انگیزش همراه است که می تواند بر بهزیستی روانی، انگیزش شغلی و رضایت شغلی آموزگاران تاثیر منفی بگذارد. مداخلات روان شناختی می توانند نقش موثری در سازگاری و موفقیت شغلی این گروه ایفا کنند.هدف تعیین اثربخشی مداخله روان شناختی مبتنی بر رویکرد شناختی–رفتاری و آموزش مهارت های تاب آوری بر بهزیستی روانی، انگیزش شغلی و رضایت شغلی آموزگاران تازه کار (کمتر از سه سال سابقه) در شهرستان ازنا.روش: پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه آموزگاران تازه کار شهرستان ازنا در سال تحصیلی ۱۴۰۵–۱۴۰۴ بود. ۳۰ نفر به شیوه در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش طی ۸ جلسه آموزشی ۹۰ دقیقه ای تحت مداخله قرار گرفت. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه بهزیستی روانی ریف، پرسشنامه انگیزش شغلی هاکمن و اولدهام و پرسشنامه رضایت شغلی مینه سوتا بود. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیری (MANCOVA) تحلیل شدند.یافته ها: نتایج تحلیل کوواریانس چندمتغیری نشان داد که پس از کنترل اثر متغیر پیش آزمون، مداخله روان شناختی موجب افزایش معنادار بهزیستی روانی، انگیزش شغلی و رضایت شغلی در گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل شده است (۰۱/۰>p). اندازه اثر نیز نشان دهنده تاثیرگذاری متوسط تا بالای مداخله بود.نتیجه گیری: مداخله روان شناختی مبتنی بر رویکرد شناختی–رفتاری و آموزش مهارت های تاب آوری، راهبردی موثر برای بهبود سازگاری شغلی، افزایش سلامت روان، انگیزش و رضایت شغلی آموزگاران تازه کار محسوب می شود و می تواند به عنوان بخشی از برنامه های حمایتی در نظام آموزشی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

مداخله روان شناختی ، بهزیستی روانی ، انگیزش شغلی ، رضایت شغلی ، آموزگاران تازه کار ، درمان شناختی رفتاری ، ازنا