نقش کاربست ابزارهای دیجیتال هوشمند در پرورش انگیزه و توانایی های خلاقانه یادگیرندگان

پژوهش پیش رو با هدف تعیین میزان همبستگی میان به کارگیری تجهیزات هوشمند آموزشی و ارتقای سطح انگیزش درونی و قدرت نوآوری دانش آموزان سامان یافته است. این مطالعه از نوع شبه تجربی با طرح سنجش پیش از آزمون و پس از آزمون همراه با گروه گواه بود که روی ۳۶۰ نفر از دانش آموزان پایه های دهم و یازدهم اجرا شد. برای گردآوری داده ها، از پرسشنامه انگیزش تحصیلی هارتر، آزمون تفکر خلاق تورنس و یک سیاهه محقق ساخته برای ثبت میزان مواجهه با فناوری های نوین استفاده گردید. براساس یافته ها، به کارگیری فناوری های هوشمند اثر مثبت و معناداری بر انگیزه تحصیلی (مجذور اتا = ۰٫۳۲) و خلاقیت دانش آموزان (اثر پیلایی = ۰٫۴۳) داشته است. در بخش تحلیل کیفی نیز پنج درون مایه اصلی شامل تقویت حس کنجکاوی، لذت بخشی به فرایند یادگیری، احساس خودکارآمدی، گسترش تفکر چندسویه و موانع فنی استخراج گردید. نتایج تاکید می کند که بیشترین کارایی این ابزارها زمانی حاصل می شود که در بستری از طراحی آموزشی هدفمند و متناسب با تفاوت های فردی یادگیرندگان به کار روند. این دستاوردها برای معلمان، متخصصان طراحی آموزشی و برنامه ریزان حوزه تعلیم و تربیت حاوی راهبردهای عملی ارزشمندی است.

کلیدواژه ها:

ابزارهای دیجیتال نوین ، انگیزه یادگیری ، نوآوری شناختی ، آموزش مبتنی بر فناوری