بررسی نقش تاب آوری تحصیلی در پیشگیری از بزهکاری در مناطق حاشیه نشین

بزهکاری نوجوانان یکی از مهم ترین مسائل اجتماعی در جوامع شهری به ویژه در مناطق حاشیه نشین به شمار می رود. شرایط نامناسب اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی در این مناطق می تواند زمینه افزایش رفتارهای پرخطر و بزهکارانه در میان نوجوانان را فراهم کند. در این میان، شناسایی عوامل محافظتی که بتوانند از گرایش نوجوانان به بزهکاری جلوگیری کنند، اهمیت زیادی دارد. یکی از این عوامل مهم، تاب آوری تحصیلی است که به توانایی دانش آموزان در مقابله با مشکلات، فشارهای محیطی و موانع تحصیلی و حفظ عملکرد آموزشی مطلوب اشاره دارد. هدف این پژوهش بررسی نقش تاب آوری تحصیلی در پیشگیری از بزهکاری در میان دانش آموزان مناطق حاشیه نشین بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی–همبستگی است. جامعه آماری پژوهش را دانش آموزان مقطع متوسطه ساکن مناطق حاشیه نشین تشکیل دادند که نمونه ای از آنان به روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شد. ابزار جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه تاب آوری تحصیلی و پرسشنامه گرایش به رفتارهای بزهکارانه بود. داده های پژوهش با استفاده از روش های آماری توصیفی و استنباطی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج پژوهش نشان داد که بین تاب آوری تحصیلی و گرایش به بزهکاری رابطه معنادار و معکوس وجود دارد؛ به طوری که افزایش سطح تاب آوری تحصیلی با کاهش گرایش به رفتارهای بزهکارانه همراه است. همچنین نتایج نشان داد که عواملی مانند حمایت معلمان، احساس تعلق به مدرسه و انگیزه تحصیلی می توانند در تقویت تاب آوری تحصیلی دانش آموزان نقش موثری داشته باشند. بر اساس یافته های پژوهش، تقویت تاب آوری تحصیلی از طریق برنامه های آموزشی و حمایتی در مدارس می تواند به عنوان یکی از راهکارهای موثر در پیشگیری از بزهکاری نوجوانان در مناطق حاشیه نشین مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

تاب آوری تحصیلی ، بزهکاری نوجوانان ، مناطق حاشیه نشین ، پیشگیری از جرم