ارزیابی اثربخشی روش های مبتنی بر بازی در آموزش زبان انگلیسی

هدف پژوهش حاضر ارزیابی اثربخشی رویکردهای مبتنی بر بازی در آموزش زبان انگلیسی در مدارس استان های خراسان رضوی، خراسان شمالی و خراسان جنوبی بود. این مطالعه از نظر هدف کاربردی و از نظر روش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون همراه با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان دوره متوسطه اول و دوم بود که از طریق روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از آزمون پیشرفت تحصیلی زبان انگلیسی، پرسشنامه سنجش انگیزش یادگیری و چک لیست مشاهده عملکرد آموزشی معلمان استفاده شد. داده های حاصل نیز با بهره گیری از شاخص های آمار توصیفی و آزمون های استنباطی از جمله تحلیل کوواریانس و آزمون t مستقل مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.نتایج پژوهش نشان داد که به کارگیری فعالیت ها و بازی های آموزشی، چه در قالب دیجیتال و چه به صورت حضوری و غیر دیجیتال، نقش موثری در بهبود مهارت های اصلی زبان انگلیسی شامل شنیدن، صحبت کردن، خواندن و نوشتن دارد. افزون بر این، استفاده از این رویکرد آموزشی باعث افزایش سطح انگیزش درونی، علاقه مندی و اعتمادبه نفس زبان آموزان شد و در مقابل میزان اضطراب آنان در فرایند یادگیری را کاهش داد. همچنین اجرای بازی های گروهی به ارتقای تعاملات اجتماعی، همکاری و مشارکت میان دانش آموزان کمک کرد.بر اساس یافته ها می توان نتیجه گرفت که رویکردهای مبتنی بر بازی می توانند به عنوان یک راهبرد آموزشی کارآمد در کنار شیوه های متداول تدریس زبان انگلیسی مورد استفاده قرار گیرند. این پژوهش علاوه بر ارائه شواهد تجربی، پیشنهادهای کاربردی برای معلمان و طراحان برنامه های درسی فراهم می کند تا از ظرفیت بازی ها به صورت هدفمند در محیط های آموزشی بهره ببرند. نتایج به دست آمده همچنین می تواند در تصمیم گیری های آموزشی و طراحی برنامه های درسی نوآورانه مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

آموزش مبتنی بر بازی ، آموزش زبان انگلیسی ، انگیزش یادگیری ، مهارت های زبانی