تاثیر تشویق کلامی روزانه بر افزایش مشارکت کلاسی دانش آموزان کم رو: یک اقدام پژوهی کیفی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر تشویق کلامی روزانه بر افزایش مشارکت کلاسی دانش آموزان کم رو انجام شد. این مطالعه با رویکرد کیفی و روش اقدام پژوهی در یک کلاس پایه هفتم متوسطه اول در یکی از مدارس دولتی شهر تهران اجرا گردید. مشارکت کننده پژوهش، دانش آموز ۱۲ ساله ای با نام مستعار «سارا» بود که در مشاهده اولیه به مدت ۵ روز، میانگین مشارکت کلاسی ۶/۰ بار در روز (فقط در پاسخ به سوال معلم) داشت و هرگز داوطلبانه دست بلند نمی کرد. مداخله به مدت ۱۰ روز مدرسه اجرا شد و طی آن، پژوهشگر روزانه حداقل دو بار تشویق کلامی هدفمند و خصوصی ارائه داد. داده ها با استفاده از جدول مشاهده رفتار، یادداشت های روزانه تاملی و گفتگوی کوتاه با دانش آموز و همکار جمع آوری شد. یافته های کمی نشان داد میانگین مشارکت روزانه سارا به ۲ بار افزایش یافت که بیش از سه برابر شرایط اولیه بود. یافته های کیفی نیز سه مضمون اصلی را آشکار ساخت: شکستن تدریجی سکوت، افزایش اعتمادبه نفس، و بازخورد مثبت دیگران. این نتایج با پژوهش های پیشین در زمینه اثربخشی تشویق کلامی بر انگیزش درونی و مشارکت تحصیلی همسو است. اقدام پژوهی حاضر نشان داد تشویق کلامی روزانه به عنوان یک راهبرد ساده، کم هزینه و در دسترس برای معلمان، می تواند تحول قابل توجهی در مشارکت و اعتمادبه نفس دانش آموزان کم رو ایجاد کند.

کلیدواژه ها:

اقدام پژوهی ، تشویق کلامی ، کم رویی ، مشارکت کلاسی ، دانش آموز هفتم